اعتراف جنجالی ستاره فرندز؛
جنیفر آنیستون: کاش تخمک هام رو فریز کرده بودم! / زنگ خطر برای زنانی که بارداری را عقب می اندازند
در حالی که سالها شایعات و قضاوتهای بیرحمانه رسانهای او را به عنوان "زنی خودخواه و کارگرا" که تمایلی به مادری ندارد، معرفی میکرد، جنیفر آنیستون، ستاره محبوب سینما، سرانجام سکوت خود را شکست. او در یک مصاحبه عمیق و جنجالی با نشریه هارپرز بازار، پرده از یک راز دردناک ۲۰ ساله برداشت؛ تلاشهای مخفیانه و ناموفق برای بچهدار شدن، از جمله چندین دوره آیویاف (IVF) و درمانهای جایگزین.
به گزارش میار، این اعتراف، بیش از یک افشاگری شخصی، زنگ خطری است برای تمام زنانی که فرزندآوری را به تعویق میاندازند؛ زنگ خطری که میگوید شانس موفقیت در درمانهای ناباروری به شدت به زمان بستگی دارد و باید پیش از اقدام جدی، از سلامت باروری مطمئن شد.
جنیفر آنیستون چه گفت و چرا تلاشهای او موفق نبود؟
جنیفر آنیستون، بازیگر سریال فرندز و برنامه صبحگاهی، در مصاحبه اخیر خود با هارپرز بازار، قضاوتهای عمومی و رسانهای درباره زندگی شخصیاش را به چالش کشید و فاش کرد که برخلاف تصور رایج، نزدیک به ۲۰ سال برای تشکیل خانواده تلاش کرده است. او گفت: «آنها داستان من را نمیدانستند، نمیدانستند که در این ۲۰ سال چه سختیهایی را برای دنبال کردن هدف داشتن یک خانواده تحمل کردهام، چون من مسائل پزشکیام را علنی نمیکردم.»
او همچنین به صراحت اعلام کرد که در این سالها دست به دامان روشهای مختلفی شده است: «من آیویاف انجام دادم، چایهای چینی مینوشیدم... من هر کاری از دستم برمیآمد انجام دادم.» و در نهایت با حسرت گفت: «آرزو میکردم کسی به من گفته بود: 'تخمکهایت را فریز کن. در حق خودت لطفی کن.'» آنیستون در مصاحبه دیگری (با آلور) که برای اولین بار در سال ۲۰۲۲ این موضوع را علنی کرد، اعتراف کرده بود که اکنون پذیرفته است: "کشتی من حرکت کرده است."
نکته اصلی شکست، در دل همین حسرت نهفته است.
آنیستون در اولین ازدواج خود با برد پیت (که در سن ۳۱ سالگی آغاز شد و در ۳۶ سالگی به پایان رسید) و سالهای پس از آن، وارد مسیر درمان شده است. سن او در آن دوران، یعنی اواخر دهه ۳۰ و دهه ۴۰ زندگی، عملاً بیشترین شانس موفقیت در روشهای درمانی پیشرفته مانند آیویاف را از او گرفته بود.
تلاشهای ۲۰ ساله آنیستون نشان میدهد که مشکل ناباروری او یک مسئله ساده و کوتاهمدت نبوده است. او احتمالاً پس از گذشت مدتی از ازدواج اول و تلاشهای ناموفق طبیعی (حدود اوایل تا اواسط دهه ۳۰ زندگی)، متوجه این چالش شده است اما از گفتههایش ("چایهای چینی مینوشیدم") میتوان استنباط کرد که او ابتدا به سراغ درمانهای جایگزین و خوددرمانی رفته است. این تأخیر در مراجعه به متخصصین و آغاز روشهای پزشکی تخصصی درمانی، در نهایت زمان طلایی او را سوزاند.
چرا زمان برای آنیستون کارساز نبود؟
- اثر سن بر کیفیت تخمک: شانس موفقیت آیویاف به شدت به سن زن بستگی دارد؛ پس از ۴۰ سالگی، کیفیت و تعداد تخمکها به سرعت کاهش مییابد و موفقیت آیویاف به زیر ۲۰ درصد میرسد. وقتی آنیستون به طور جدی وارد مراحل پیشرفته مانند آیویاف شده، احتمالاً در سنینی بوده که نرخ موفقیت این روشها به دلیل سن تخمکها به شدت پایین آمده بود.
- از دست رفتن "زمان طلایی": آرزوی آنیستون درباره فریز کردن تخمک، کلید ماجراست. اگر او در سنین پایینتر (پیش از ۳۵ سالگی) که کیفیت تخمکها بسیار بهتر است، آزمایشهای اولیه باروری را انجام میداد و متوجه میشد که نیاز به کمک پزشکی خواهد داشت، میتوانست با فریز کردن تخمک، شانس خود را برای یک مادر شدن موفق در سالهای بعد حفظ کند اما او در سنین بالا، با یک "فاجعه پزشکی" (ناباروری) و "زمانبندی بیولوژیکی نامناسب" (افزایش سن) مواجه شد.
پیشگیری بر درمان، آگاهی بر تأخیر
داستان تلخ جنیفر آنیستون نه فقط برای ایجاد همدلی، بلکه برای آموزش یک واقعیت بیولوژیکی مهم است: ذخیره و کیفیت تخمک زن، قابل مذاکره نیست و با گذشت زمان، به سرعت رو به کاهش میرود.
برای زنان جوانی که قصد دارند فرزندآوری را به دلایل شغلی، تحصیلی یا پیدا کردن همسر مناسب به تعویق بیندازند (به ویژه بعد از ۳۰ سالگی)، درس اصلی اینجاست:
پیش از تصمیم به تعویق، از ذخیره و توانایی باروری خود مطمئن شوید.
یک زن نباید فرض را بر این بگذارد که در ۴۰ سالگی میتواند به راحتی باردار شود. رویکرد صحیح این است که در سنین جوانی (مثلاً اوایل ۳۰ سالگی) با انجام آزمایشهای سادهای مانند بررسی هورمون ذخیره تخمدانی (AMH) و سونوگرافی شمارش فولیکولهای آنترال (AFC)، از وضعیت دقیق باروری خود آگاه شود.
- اگر مشکلی نبود: با خیال راحت به برنامهریزی خود ادامه دهد.
- اگر مشکل یا ذخیره تخمدانی پایین تشخیص داده شد: شانس او برای موفقیت در درمان، در همان سنین پایینتر (۳۰ تا ۳۵ سالگی) بسیار بالاتر از ۴۰ سالگی است. در این صورت، میتواند به سرعت اقدام به فریز کردن تخمک کند تا کیفیت جوانی آنها را برای آینده حفظ کند و شانس خود را برای مادری در سنین بالاتر، تضمین نماید.
اعتراف جنیفر آنیستون، درسی است تلخ اما حیاتی: صبر کردن برای "زمان مناسب" خوب است اما صبر کردن برای "بررسی وضعیت بدن" و تشخیص مشکلات احتمالی در باروری، اشتباهی است که میتواند ۲۰ سال درد و درمان ناموفق به همراه داشته باشد.
