تحول در رویکرد ذهنی ملیپوشان اسکی؛
واکاوی الگوی «سفر قهرمانی» در مسیر المپیک!
فراز قورچیان در نشست آموزشی تیم ملی اسکی گفت: قهرمانی یک ایستگاه است اما ماندگاری در این مسیر نیازمند عبور از «مقاومتهای ذهنی» و پذیرش مسئولیت مربیگری برای نسلهای آینده است.
به گزارش میار، نشست تخصصی «سفر قهرمانی» با هدف ارتقای توانمندیهای ذهنی و خودآگاهی اعضای تیم ملی اسکی ایران برگزار شد. در این دوره آموزشی که با حضور مدیرعامل مؤسسه «پیشگامان من حقیقی»، تحلیلگر حوزه روانشناسی تحلیلی، همراه بود، مدل جهانی جوزف کمبل برای تبیین چالشهای زیست حرفهای ورزشکاران نخبه و نقش کلیدی مربی در عبور از بحرانهای مسیر رشد مورد نقد و بررسی قرار گرفت.
در ابتدای این نشست، قورچیان مدیر موسسه «پیشگامان من حقیقی» با اشاره به پیشینه اساطیری الگوی سفر قهرمانی، این مدل را فراتر از یک تئوری ذهنی و به مثابه یک نقشهراه عملیاتی برای ورزشکاران تراز اول توصیف کرد. وی با تشریح مفهوم «دعوت به تغییر»، تأکید کرد که موفقیت در میادین ملی و بینالمللی تنها منوط به آمادگی جسمانی نیست، بلکه به کیفیت پاسخ ورزشکار به چالشهای درونی و آمادگی برای عبور از آستانههای دشوار بستگی دارد.
مدیرعامل مؤسسه پیشگامان من حقیقی با تبیین نقش «پیرِ دیر» یا مربی در این الگو، اظهار داشت: «مربی صرفاً یک انتقالدهنده تکنیک نیست، بلکه تسهیلگری است که در لحظات ناامیدی و مواجهه با مقاومتهای ذهنی، بینش لازم را برای ماندن در مسیر به قهرمان تزریق میکند.» وی تصریح کرد که بسیاری از استعدادهای ورزشی به دلیل نبود این پیوند عمیق ذهنی، در میانه راه از ادامه مسیر باز میمانند.
بخش مهمی از این گزارش به تحلیل «زخمهای مسیر» اختصاص داشت. قورچیان با بازخوانی روایتهای جهانی همچون داستان «ادیسه»، به ملیپوشان یادآور شد که شکستها و آسیبهای حرفهای نباید به عنوان نقطه پایان، بلکه باید به عنوان سرمایهای برای بلوغ و پختگی نگریسته شوند. وی خاطرنشان کرد که پایداری در مسیر صحیح، نوعی همافزایی میان اراده فردی و عوامل بیرونی ایجاد میکند که در ادبیات کهن از آن به عنوان «امداد غیبی» یاد میشود.
این نشست با تأکید بر گذار از «قهرمانی» به «مربیگری» به پایان رسید؛ تحلیل گران معتقدند که بزرگترین چالش ورزشکاران حرفهای، افت انگیزه پس از کسب مدال است؛ در حالی که طبق الگوی سفر قهرمانی، بازگشت قهرمان به جامعه و تبدیل شدن به مربی برای تربیت نسل جدید، مرحله نهایی و غایی رشد انسانی است که ضامن بقای سرمایههای ورزشی کشور خواهد بود.


