یکشنبه، 12 بهمن 1404

نقدی بر هدایت ناتمام در فیلم جدید صدرعاملی؛

اختصاصی| «زیبا صدایم کن»؛ اقتباس ناکام از عمق روانی یک رمان به سطح تیپ های کلیشه ای!

حنیفه دهقانی| رسول صدرعاملی با «زیبا صدایم کن»، که اقتباسی از رمان فرهاد حسن‌زاده است، بار دیگر به دغدغه‌های دیرینه‌ خود یعنی جهان زخم‌خورده نوجوانان و بحران‌های خانوادگی در بستر اجتماعی متزلزل بازگشته است. به گزارش میار، ایده محوری فیلم، یعنی تقابل ...

آیا سینما در نبرد با مافیای فوتبال محافظه‌کار است؟

اختصاصی| پرده‌برداری ناتمام؛ رازهایی که “بازی را بکش” جرات افشای آن را نداشت

“بازی را بکش” با شجاعت به قلب تاریک‌خانه‌های فوتبال ایران می‌زند اما در نبردی نابرابر میان افشاگری و ملودرام، تسلیم کلیشه‌ها و ضعف‌های فرمی می‌شود؛ این فیلم که می‌توانست یک تریلر اجتماعی کوبنده باشد، در نهایت به آیینه‌ای تار از یک واقعیت تلخ بدل شده ...

راز کمدی‌ای که خنده را گم کرد؛

اختصاصی| پرونده “سلام علیکم حاج آقا”؛ آیا ممیزی و توقیف، طنز اجتماعی را از میان برد؟

سید خلیل موسوی نیا| فیلم “سلام علیکم حاج آقا” بعد از شش تا هفت سال توقیف و حذف حدود ۱۸ دقیقه از متن، با فروش قابل‌توجه ۲۹ میلیارد تومانی اکران شد اما نه توانست مخاطب را بخنداند و نه نقدی منسجم ارائه دهد؛ این شکست هم‌زمان روایی و فنی، آینه‌ای است از ...

دردی عمیق گم شده در طویل گویی!

اختصاصی| صدایی شجاع از سینمای ایران/ «پیرپسر» در مواجهه با تابوهای ایرانی کولاک کرد

حنیفه دهقانی| در دل یک خانه قدیمی و خفقان‌آور، جایی که سایه پدرسالاری بیمار بر زندگی دو برادر میانسال سنگینی می‌کند، فیلم «پیرپسر» ساخته اکتای براهنی با جسارتی کم‌سابقه به لایه‌های پنهان خشونت خانگی نفوذ می‌کند و با بازی‌های درخشان حامد بهداد، حسن ...

نقدی بر طنز ناتمام حاج آقا!

اختصاصی| سقوط فیلم تبریزی؛ این یک فرصت سوزی سینمایی واقعی بود

حنیفه دهقانی| پس از سال‌ها توقیف و انتظار، «سلام علیکم حاج آقا» ساخته حسین تبریزی سرانجام فرصت اکران یافت. فیلمی که آغازگر آن یک ایده نقطه‌ای درخشان و پرظرفیت است؛ یک طلبه، در لحظه نمادین عمامه‌گذاری، به‌ناگاه نابینا می‌شود. به گزارش میار، این مفهوم، ...

کالبدشکافی "بی‌سروصدا"؛

اختصاصی| فریاد بی سروصدای سینمای اجتماعی زیر سایه سانسور

فیلم سینمایی “بی‌سروصدا” به کارگردانی مجیدرضا مصطفوی، بیش از آنکه یک اثر هنری صرف باشد، سندی است از تلاش درام اجتماعی ایران برای بقا در تنگنای سال‌های اخیر. به گزارش میار،“ بی‌سروصدا” در دوره‌ای تولید و اکران شد (اکران از اردیبهشت ۱۴۰۴) که سینمای ...

سینما بالاخره به همه گوش داد؟

اختصاصی| اردیبهشتِ گیشه و گفتمان؛ سینمای ایران به تقاطع فکر و فروش بازگشت!

اردیبهشت ۱۴۰۴، با اکران رسمی «بسته دوم»، همچون نسیمی خنک پس از گرمای نوروزی، به سینماهای ایران جان تازه‌ای بخشید؛ نفسی که نه تنها از موفقیت نسبی کمدی‌های پرزرق‌وبرق نوروز الهام گرفته، بلکه در پی برقراری تعادلی ظریف میان سرگرمی عمومی و عمق فکری است. به ...

از درام خانوادگی تا مستند خبری؛

اختصاصی| نقدی بر "بازی را بکش"/ موضوع فیلم داغ است اما فرم سرد!

سید خلیل موسوی نیا| فیلم «بازی را بکُش» نخستین ساخته بلند محمدابراهیم عزیزی است که در جشنواره سی‌وسوم فجر ۱۴۰۳ به نمایش درآمد. داستان فیلم روایت «موسی» (با بازی محسن کیایی)، مربی فوتبال پیشکسوتی از شمال کشور، است که پس از مرگ مشکوک برادرش «مسعود» در ...

انیمیشنی که در شعارها گم شد!

اختصاصی| آرات و اژدها؛ کلیشه‌هایی که "رویاشهر" را به دام انداخت

حنیفه دهقانی| انیمیشن «رویاشهر» با فروش خیره‌کننده ۲۳ میلیارد تومانی و جذب بیش از ۳۶۷ هزار مخاطب، رکورد پرفروش‌ترین انیمیشن ایرانی را شکست اما پشت این آمار درخشان، روایتی سطحی و شعارزده نهفته است که قهرمان نوجوانش، آرات، را از شهری خیالی به ورطه ...

درباره فرمول فسیل کمدی ایران؛

اختصاصی| نقدی بر دایناسور/ آیا فروش بالا به قیمت فروپاشی خلاقیت کمدی تمام شده است

فیلم “دایناسور” با گیشه بیش از 100 میلیاردی‌اش، بیش از آن‌که نمادی از موفقیت سینمایی باشد نشان‌دهنده الگویی خطرناک است؛ الگویی که تضمین درآمد را بر خلاقیت و منطق روایی ترجیح می‌دهد و طنز را از ابزار نقد اجتماعی به کالایی یک‌بارمصرف تنزل می‌دهد. به گزارش ...