نامزدی نوبل هند؛ فریاد جهانی علیه فراموشی قربانیان جنگ غزه است

نتانیاهو، فرعون کنونی دنیای ما که علنا با کشتار سیستماتیک کودکان غزه قصد نسل کشی مردم فلسطین را دارد، پیشنهاد داده است رفیق شفیق اش ترامپ جهانخوار، جایزه صلح نوبل را دریافت کند و حالا در این میان رجب هند از سوی استاد حقوق دانشگاه آریزونا، به صورت نمادین به عنوان نامزد صلح نوبل معرفی شده است، هند چندی پیش به همراه خانواده اش مورد حمله وحشیانه ارتش اسرائیل قرار گرفت و همه خانواده اش کشته شدند.

به گزارش میار، در صبح سردی از پاییز غزه، تصویر خودرویی مچاله‌شده در برابر دوربین‌ها، وحشت جنگ را عریان کرد، در میان آهن‌پاره‌ها، پیکر بی‌جان سه زن و سه کودک بر خاک افتاده بود؛ از هشت سرنشین، تنها دو نفر جان به‌در برده بودند: «هند رجب» و دخترعمویش «لیان حماده»!

در میان خاک و خون غزه، تصویری از فجایع جنگی منتشر شد که دنیا را با وحشتِ کودکان در معرض آتش غیرقابل‌کنترل روبرو کرد: هند رجب (۶ ساله)، تنها زنده‌مانده از شش کشته در حمله به خودروی خانوادگی‌اش، نماد جنایت‌های فراموش‌شده در غزه شد. در حالی که آمار کشته‌شدگان جنگ غزه ممکن است دوبرابر گزارش‌ها باشد، نامزدی نمادین او برای جایزه نوبل صلح، سکوت جهانیان را در برابر قتل‌های ساختاری علیه کودکان فلسطینی شکست.

آماری که ممکن است دوبرابر باشد
 طبق گزارش‌های جدید رسانه‌ها و سازمان‌های حقوق بشر، آمار کشته‌شدگان جنگ غزه ممکن است به دلیل ناپدیدی جمعیت‌های بزرگ و عدم دسترسی به مناطق تحت حمله، تا دوبرابر گزارش‌های رسمی باشد. در این میان، بیش از ۱۳۰۰ کودک در این جنگ کشته شده‌اند اما متخصصان تأکید دارند که احتمال کشته‌شدگان کودک بسیار بیشتر است. خبرنگاران و کارشناسان از «مرگ ساختاری» کودکان در غزه سخن می‌گویند: کودکانی که نه تنها زیر بمب‌ها، بلکه در برابر گرسنگی، بیماری و نبود خدمات درمانی قربانی می‌شوند.

نامزدی نمادین؛ فریادی علیه فراموشی
 نام هند رجب از مرزهای غزه فراتر رفت و به صحنه جهانی رسید: نامزدی نمادین برای جایزه نوبل صلح ۲۰۲۵. خالد بیدون، استاد حقوق دانشگاه آریزونا، این اقدام را «احترام به هر کودک فلسطینی که زیر چرخ‌های خشونت ساختاری شکست» خواند. وی افزود: «این نامزدی، پاسخی به سکوت دنیا نسبت به جنایات جنگی است. اگر دونالد ترامپ برای حمایت از اقدامات نظامی اسرائیل نامزد نوبل صلح شود، نام هند باید فریادی از درد کودکان غزه باشد.»

پشت‌پرده سکوت؛ رسانه‌ها و قربانیان خاموش
 عکس هند و لیان در خودروی خونین، سندی بی‌پیرایه از «قربانیان خاموش» است: کودکانی که دنیا نه تنها به فریادشان گوش نداد، بلکه وجودشان را در آمارها فراموش کرد. فعالان حقوق بشر از «نابودی هویت» سخن می‌گویند: افرادی که نه تنها جانشان را از دست دادند، بلکه حتی شناسایی‌شان نیز امکان‌پذیر نیست. در این شرایط، نامزدی هند فرصتی است تا دنیا به این وحشت نگاه کند.

فراسوی نمادگرایی؛ آیا دنیا شنید؟
 در حالی که نهادهای بین‌المللی چشم به تحولات دوخته‌اند، سؤال بزرگ این است: آیا فریاد هند و سایر کودکان غزه طنینی در گفتمان صلح جهانی خواهد داشت؟ فارغ از نتیجه، هند رجب در حافظه جمعی، نماد معصومیتی شده است که زیر بمب‌های جنگ، خرد شد اما آیا دنیا این معصومیت را می‌شناسد؟ یا فقط به عنوان یکی از «آمارهای اضافی» فراموش می‌شود؟

در پایان یادآور می شویم؛ با توجه به گزارش‌های اخیر درباره ناپدیدی ده‌ها هزار تن از ساکنان غزه و دسترسی محدود به مناطق تحت حمله، متخصصان می‌گویند آمار واقعی کشته‌شدگان، به ویژه کودکان، می‌تواند بیش از دوبرابر گزارش‌های رسمی باشد. این امر نه تنها به معنای فراموشی قربانیان، بلکه نشان‌دهنده «مرگ دوگانه» است: مرگ فیزیکی و سپس نابودی هویت در دنیایی که به فریادشان گوش نمی‌دهد.