سید خلیل موسوی نیا| این مطلب را علیرغم فضا و جو این روزها و این دقایق و خوشحالی برخی هموطنان ام از بابت آتش بس مینویسم، آن هم در حالی که همچنان اسرائیل همچون گذشته در حال لگد پرانی به هرچه آتش بس بوده و است، تصور ما این است که آتش بس نتیجه نخواهد داشت و در آخر باید باز هم با اسرائیل و آمریکای تجدید قوا شده به جنگ بپردازیم، در نتیجه باید مقاومت کنیم چرا که ما محور مقاومت در منطقه و حتی فرا تر از منطقه هستیم.
به گزارش میار، علی رغم تمامی آن هشدارهایی که در متن بیانیه شورای امنیت ملی درباره پذیرش شروط ایران توسط آمریکا وجود داشت، باید بگویم همانطور که متن بیانیه شورای امنیت ملی خودش هم با شک و تردید به سرانجام خوش مذاکرات، در انتها اذعان داشته است که "اگر تسلیم دشمن در میدان تبدیل به دستاورد قاطع سیاسی در مذاکرات شد با هم این پیروزی عظیم تاریخی را جشن خواهیم گرفت وگرنه در میدان دوشادوش هم تا رسیدن به همه خواستههای ملت ایران خواهیم جنگید." ما هم باورمان نمیشود که دستاوردی در مذاکرات باشد البته ما شک نداریم و مطمئن هستیم که آنها دنبال مذاکره نیستند.
مثلاً باید بدانیم، هم اکنون که ما از آتش بس و متن شروط ایران که بر اساس اخبار موثق، آمریکا آنها را پذیرفته است، صحبت میکنیم، خبرهای دیگری حاکی از حمله صبحگاهی اسرائیل به مناطقی از لبنان دارد، مناطقی از لبنان که مقاومت آن همپای رزمندگان ایرانی، از بدو شروع جنگ تحمیلی 40 روزه، با ما علیه جبهههای صهیونیستی در تمامی دقایق و روزهای جنگ، همکاری داشتند اما حالا همچنان مردم آن زیر آتش صهیونیستها هستند، بماند که باید در نظر داشت که دشمن آمریکایی-صهیونی همچون گذشته به نقشههای شوم و پلیدی فکر میکند که بیداری ما را بیشتر از پیش میطلبد.
به نظر میرسد دشمن در این لحظات به جای فکر کردن به مذاکرات، همچون گذشته به این فکر میکند که چگونه از میز مذاکرات در پاکستان و یا در هر کشور دیگری، یک پل دیگر برای جنگ سوم بسازد، ترامپ و نتانیاهو فقط استاد خراب کردن پلهای فیزیکی هستند اما در ساختن پلهایی از یک میز مذاکره به ظاهر دیپلماتیک برای حمله به ایران، استاد بلامنازع هستند، کاری به ده شرطی که ایران گذاشته است هم نداریم، فرض کنیم غرامت بر اساس برآوردها بیش از پنج تریلیون دلاری ما را هم دادند و اصلاً برایشان مهم نبود که ما هم چشم در برابر چشم هر چه آنها زدند ما هم زدیم و نابود کردیم اما آیا میشود باور کرد صهیونیسمهای ملعون از جنگ علیه جبهه مقاومت، دست بردارند؟
زهی خیال باطل، اسمش را هر چه میخواهید بگذارید اما این مذاکره نیست، این آتش بس نیست، این فرصت تنفس است تا نفسی تازه کنند و جنگ را با انرژی و ادوات بیشتر پیش ببرند، قبول داریم از ایران ترسیده اند، قبول داریم ایران بازدارندگی خود را به دشمن و کشورهای منطقه ثابت کرده است و قبول داریم جمهوری اسلامی بیدی نیست که به این بادها بلرزد اما این مذاکره نیست، دو بار مذاکره کردیم و در نهایت سران مملکت و مردم بیگناه مان شهید شدند آیا تضمینی است بار دیگر مذاکره به اینجا نکشد، آیا ترامپی که وسط مذاکره رکب میزند و میز را به آتش میکشد و جنگ افروزی میکند، از شرارت هایش در منطقه دست خواهد کشید، ما که باورمان نمیشود، پس همچنان باید مقاومت کرد چون ما محور مقاومت در منطقه هستیم.
