فیلم سینمایی «در آغوش درخت» از میان سه نامزد نهایی، با اکثریت آرا به عنوان نماینده سینمای ایران به آکادمی اسکار ۲۰۲۵ معرفی شد، فیلمی که با پرداختن به موضوعات مهم و حساس خانوادگی و با اجرای قوی بازیگران، یکی از آثار قابل توجه سینمای ایران است اما باید توجه داشت ریتم کند فیلم و پیش بینی پذیری برخی بخش های داستان، خوشایند مخاطبان نخواهد بود.
به گزارش میار، هیئت انتخاب معرفی نماینده سینمای ایران به آکادمی اسکار، پس از ۱۰ روز بررسی و بازبینی فیلمهای حایز شرایط، فیلم سینمایی «در آغوش درخت» به کارگردانی بابک خواجه پاشا را به عنوان نماینده ایران به اسکار ۲۰۲۵ معرفی کرد.
خانم ها نرگس آبیار، شبنم مقدمی و آقایان فریدون جیرانی، علی دهکردی، مرتضی رزاق کریمی، مهدی سجاده چی، اکبر نبوی، بهروز شعیبی و مجید زین العابدین اعضای ۹ نفره هیأت انتخاب نماینده سینمای ایران برای حضور در نود و هفتمین دوره آکادمی اسکار را تشکیل دادند.
فیلم مستند «ایساتیس» به کارگردانی علیرضا دهقان، فیلم سینمایی «شهر خاموش» به کارگردانی احمد بهرامی و فیلم «در آغوش درخت» به کارگردانی بابک خواجه پاشا سه نامزد نهایی این هیأت بودند.
در نشست نهایی این هیأت، «شبنم مقدمی» به اتفاق آرا به عنوان سخنگو انتخاب شد؛ اطلاعات تکمیلی در این خصوص توسط سخنگوی هیأت در خبر تکمیلی اعلام می شود.
نقد فیلم
فیلم «در آغوش درخت» به کارگردانی بابک لطفی خواجهپاشا، یکی از آثار برجسته سینمای ایران در سال ۱۴۰۱ است که در ژانر درام خانوادگی ساخته شده است. این فیلم داستان مادری به نام کیمیا را روایت میکند که به فوبیای فاصله مبتلاست و باید پیش از طلاق، فرزندانش را به دور بودن از یکدیگر عادت دهد. اما ترس بزرگتری مانند ترس از مرگ فرزندانش باعث میشود بر فوبیای خود غلبه کرده و خانواده را حفظ کند¹².
نقاط قوت:
1. بازیگری برجسته: بازیگران این فیلم، به ویژه مارال بنی آدم و جواد قامتی، با اجرای قوی و باورپذیر خود توانستهاند احساسات عمیق و پیچیده شخصیتها را به خوبی به تصویر بکشند.
2. فیلمنامه قوی: داستان فیلم با پرداختن به موضوعات حساس و مهمی مانند طلاق و تأثیر آن بر کودکان، توانسته است توجه مخاطبان و منتقدان را جلب کند. این فیلم برنده جایزه بهترین فیلمنامه در جشنواره فجر ۱۴۰۱ شده است.
3. کارگردانی ماهرانه: بابک لطفی خواجهپاشا با کارگردانی دقیق و هوشمندانه، توانسته است فضایی دراماتیک و تأثیرگذار خلق کند که مخاطب را تا پایان فیلم درگیر نگه میدارد.
نقاط ضعف:
1. فضای حزنآلود: فضای دراماتیک و حزنآلود فیلم ممکن است برای برخی از مخاطبان، به ویژه کودکان و نوجوانان، سنگین و ناراحتکننده باشد.
2. پیشبینیپذیری برخی از بخشها: برخی از بخشهای داستان ممکن است برای مخاطبان پیشبینیپذیر باشد و این مسئله میتواند از جذابیت فیلم بکاهد.
3. ریتم کند: ریتم کند فیلم در برخی از بخشها ممکن است باعث شود که مخاطب احساس کند داستان به کندی پیش میرود و این مسئله میتواند از جذابیت فیلم بکاهد.
به طور کلی، «در آغوش درخت» با پرداختن به موضوعات مهم و حساس خانوادگی و با اجرای قوی بازیگران، یکی از آثار قابل توجه سینمای ایران است که توانسته است توجه مخاطبان و منتقدان را به خود جلب کند اما مسئله مهم این است که ریتم کُند فیلم مانع ارتباط بیشتر مخاطبان با فیلم خواهد شد و پیش بینی پذیری داستان در برخی بخش ها نیز برای مخاطب سینما دوست زیاد جالب نیست، در نتیجه به نظر ما این انتخاب نمی تواند فیلمی در قامت اسکار و نماینده ایران در این جشنواره جهانی باشد.
