در باره سند جامع همکاری های راهبردی ایران و چین

پایگاه خبری تحلیلی میار؛ سند جامع همکاری های راهبردی ایران و چین که یک سند راهبردی درمحور های سیاسی نظامی و امنیتی، اقتصادی و فرهنگی می باشد، در روز هفتم فروردین ماه 1400 به امضای طرفین رسید[1]؛ سندی که به گفته سخنگوی دولت جناب ربیعی، پیش نویس آن  در سوم تیر ماه 1399تصویب شده است و به بنا به اظهارات مقامات دولتی ماهیت قرارداد یا موافقتنامه ندارد.[2] امضای این سند در داخل و خارج ایران و در میان دوستان و دشمنان، شبکه های اجتماعی و مجازی،  افکار عمومی و نخبگان سیاسی و اقتصادی بازتاب وسیع و گسترده ای را داشته است. 

سند جامع همکاری‌های راهبردی ۲۵ساله ایران و چین را باید یک سند مهم همکاری های راهبردی هم برای چین و هم برای ایران در نظر گرفت و آن را در زمره یک فرصت بالقوه برای هر دوطرف به حساب آورد که به طور قطع با بالفعل شدن مفاد این سند؛ بهره برداری از آن می تواند نه تنها برای ایران راهگشا باشد و ایران را از زیر فشارهای سنگین تحریم های ناجوانمردانه آمریکا رهایی بخشد بلکه می تواند برای منطقه خاورمیانه و حتی جامعه بین الملل گامی به سوی تنش زدایی تلقی گردد تا شاید استکبار غرب در روابط قلدرمآبانه خود با سایر کشورهای جهان تجدید نظر نماید و راه تعدیل را برگزیند.

این سند راهبردی ازهمان ابتدای امضا با سیلی از واکنش های مثبت و منفی مواجه گردید که جا دارد به این واکنش ها؛ مسئولان و مجریانِ ایرانیِ در ارتباط با این سند راهبردی و همچنین صاحب نظران و تحلیلگران پاسخ شایسته دهند تا افکار عمومی و نخبگان سیاسی و اقتصادی در جریان سایه و روشن این سند راهبردی قرار گیرند و تحت تأثیر تحلیل های غلط ناآگاهان، مغرضان و دشمنان داخلی و خارجی ایران در این خصوص واقع نشوند و با دلگرمی و به امید به آینده در این زمینه؛ منتظر نتایج مثبت و مثمر ثمر آن در ابعاد سیاسی، اقتصادی، صنعتی و... باشند.

 اکنون با توجه به آن چه که بیان شد اختصارا به برخی از نکات در این باب، فهرست ­وار اشاره می گردد. انتظار آنست که مسئولان و مجریان این امر مهم؛ دغدغه مردم و نخبگان دلسوز را جدی گرفته و در صدد پاسخگویی و اقناع فکری و روحی آنان در این زمینه اقدام نمایند تا از این رهگذر، تبلیغات سوء و مسموم دشمنان افکار آنان را تخریب نکند و ذهن آن ها را مشوش و پریشان نسازد. 

 

1- افکار عمومی برحسب فشارهای تبلیغاتی مغرضان و دشمنان در فضاهای رسانه ای و مجازی؛ خواستار انتشار کامل این سند همکاری هستند. چه خوبست مسئولان و مجریان این امر مهم، برای خلع سلاح شانتاژگران و مخالفان این سند همکاری که بر روی مخ افکار عمومی رفته اند، این سند را منتشر نمایند[3] و به نگرانی و دغدغه آنان به هر گونه ای که صلاح می دانند پایان دهند و ایشان را از این کابوس که این سند همکاری نه خاک فروشی است و نه وطن فروشی و نه ایران فروشی و نه به یغما و تاراج دادن منابع ذیقمیت و نه قرارداد ننگین ترکمانچای؛ نجات و رهایی بخشند.

2- سند همکاری ۲۵ ساله ایران و چین می تواند هم در کوتاه مدت و هم در میان مدت به شرط عدم تعلل چین در اجرای مفاد این تفاهم نامه، تأثیر قابل توجهی در اقتصاد کشورمان داشته باشد. البته در این میان ایران نیز باید تعیین اهداف نموده و با برنامه ها و عملکرد حوزه های اقتصادی خود، ریسک درصد تهدیدات را کمتر نماید و به فرصت تبدیل سازد و آثار آن را برحسب نظر صاحب نظران؛ در عرصه های  توسعه، جذب سرمایه خارجی، ایجاد اشتغال و حتی گردشگری نظاره گر باشد و جامعه از آثارش در همه ابعاد بهره مند گردد و خوشه چینی نماید. 

3- نکته مهم دیگر در این زمینه آنست که ایران نباید تنها بر این سند متمرکز شود و از ارتباط گیری با سایر کشورهای جهان خودش را محروم نماید و به چین هم باید به عنوان یک فرصت استثنایی در روزگار فشار تحریم ها نگاه کرد تا  جامعه از زیر بار این فشارهای ضد حقوق بشری خارج گردد و مردم و اقتصاد به راحتی نفسی کشیده و تنفس کنند. ارتباط با کشورهایی که زیر سلطه سیاست های مزورانه آمریکا نیستند خود پیام مهمی برای چین خواهد بود که بداند ایران نخواهد گذاشت این نقصان ناخواسته پاشنه آشیل این  سند جامع همکاری های راهبردی واقع شود و چین از آن استفاده و بهره برداری نماید. 

4- وزیر خارجه دستگاه دیپلماسی ایران، جناب محمدجواد ظریف، چهارشنبه ۱۱ فروردین ماه 1400 با حضور در شبکه اجتماعی کلاب هاوس در این خصوص سند مذکور صحبت کرده و  انتقادهای مطرح شده در این زمینه را اشتباه دانسته است. او همچنین با همرسانی پستی در اینستاگرام به دغدغه و نگرانی افکار عمومیپاسخ داده و تأکید نموده: «این سند قرارداد و معاهده نیست»‌، «هیچ تعهدی برای هیچ‌یک از طرفین ایجاد نمی‌کند»، «هیچ عدد و رقمی» ندارد و «هیچ منطقه یا حتی نقطه‌ای» را واگذار نمی‌کند.[4] 

5- به مغرضان و خناسان باید گفت ایران و ایرانی استعمار پذیر نبوده و نیست و تاریخ این مرز و بوم گواه این ادعا است و امضای این سند جامع همکاری های راهبردی نیز سند فروش ایران نبوده و نیست و همچنین نشانه تداعی قرارداد ننگین ترکمانچای نمی باشد. ایران اراده کرده است با امضای این سند راهبردی شکست دیگری را در عرصه بین المللی به آمریکا و متحدان احمقش وارد سازد تا بدانند ایران در جهت تأمین منافع ملی خود زیربار هیچ مواضع غیراصولی و غیرانسانی نرفته و نخواهد رفت و در این خصوص با هیچ قدرتی نیز مذاکره و معامله نخواهد کرد و تسلیم جریان‌سازی‌ها و هجمه‌های رسانه‌ای به خصوص رسانه‌های مزدور و اجیر شده آمریکایی، انگلیسی، عربستان وهابی و رژیم اشغالگر قدس نخواهد شد. ملت ایران می داند سوزش امروز شما و آشفتگی شما از چه چیز می باشد. این همه هجمه همزمان حکایت از آن دارد که ایران راه درستی را انتخاب کرده و این نقشه راه باعث پریشانی اردوگاه دشمنان ایران گشته و منافع آن ها را با خطر مواجه ساخته است. 

امروز چین با تمام دنیا مناسبات اقتصادی داشته و با 5 قاره جهان همکاری های راهبردی دارد و براین همکاری ها تفاهم نامه امضا کرده است که شرط عقل و سرمایه گذاری هم همین را تأیید می کند و حالا   نمی دانم چرا نوبت به ایران  رسیده است همه دایه مهربان تر از مادر شده اند؛ آیا این خنده دار نیست!. 

6- دشمنان ما چه بخواهند و چه نخواهند ایران راه خودش را پیدا کرده و سیاست های فشار حداکثری استکبارغرب را هم شکست داده است و با هدایت های مقام معظم رهبری و در یک چرخش هوشمندانه، غروب استکبار در جهان نزدیک شده و طالع نحس این قدرت منحوس نیز رو به افول گذاشته است. باور کنیم در آینده نزدیک از قدرت و توان ایران نوین رونمایی خواهد شد و تا تحقق این امر حیاتی؛ باید از شرایط سختِ گذار عبور کنیم و این ایام دشوار را با صبوری پشت سر گذاریم و یقین داشته باشیم سحر نزدیک است و سرود فتح و ظفر را با هم همه زمزمه خواهیم کرد. انشاءا... 

پی‌نوشت:

[1] - سند برنامه همکاری جامع میان ایران و چین که در میان افکار عمومی به توافق ۲۵ ساله معروف شده است، روز ۷ فروردین و یک روز پس از سفر وزیر خارجه چین به تهران امضا شد. «وانگ یی» که به دعوت رسمی «محمدجواد ظریف» همتای ایرانی خود برای دیدار با مقامات جمهوری اسلامی ایران و به مناسبت گرامیداشت پنجاهمین سالگرد برقراری روابط دیپلماتیک میان دو کشور وارد تهران شد، این سند را به امضا رساند.

  

[2] - به گفته وزیر خارجه، این سند، قرارداد و معاهده نیست، هیچ تعهدی هم برای هیچ‌یک از طرفین ایجاد نمی‌کند و بدون تصویب لوایح مرتبط با FATF و احیای برجام نیز قابلیت اجرایی ندارد. وی تأکید کرد که اسنادی از این دست، در اغلب کشورها محرمانه است و این موضوع مساله‌ای متداول است.

  

[3] - «چرا مفاد این سند همکاری به طور کامل منتشر نشده است؟»، مساله‌ای که بین افکار عمومی و در فضای مجازی بسیار سئوال‌برانگیز شده است. این پرسش افکار عمومی با واکنش مقامات دولتی مواجه شد و محمدجواد ظریف، وزیر خارجه ایران یادآوری کرد که چین جزئیات توافق‌های مشابه با کشورهای دیگر را هم منتشر نکرده است. او همچنین افشای متن سند همکاری با چین در سال گذشته را عامل بی‌اعتمادی چینی‌ها و تأخیر ۹ ماهه در امضای این سند عنوان کرد. رضا زبیب، دستیار وزیر امورخارجه ایران در امور آسیا و اقیانوسیه نیز گفت که انتشار اسناد غیرتعهدآور چندان متداول نیست و انتشار سند همکاری «الزام قانونی» ندارد. سیدکمال خرازی، رئیس شورای راهبردی روابط خارجی هم در این خصوص گفته است کشورهای دیگری هم هستند که مشابه این سند را با چین امضا کرده‌اند و ابدا آن را منتشر نمی‌کنند؛ زیرا اسناد همکاری راهبردی مرتبط با امنیت ملی کشورهاست و این یک پروتکل جا افتاده است که کشورها چنین اسنادی را منتشر نکنند. ( دنیای اقتصاد: شنبه 14 فروردین ماه 1400- شماره 5135)

 
[4] - دنیای اقتصاد: شنبه 14 فروردین ماه 1400- شماره 5135.