انتظارِ انتقام

هر جرعه کز خُمِ مِی، بر کام عاشق آید
نوری است از سماوات، با سوز دل برآید
من قطره قطره ی غم، از جام نور، نوشم
زان رو که از مدینه، دیگر نوا نیاید
بی عطر اشک عزلت، در کنج بیت الاحزان
رونق به باغ و بُستان، هرگز دگر نشاید
مرجان و لؤلؤ از غم، رنگی به رُخ ندارند
دیدار موج بَحرَین(۱)، آیا دگر نپاید؟
از حزنِ ماجرایِ دیوار و دربِ خانه
مرغ دل یتیمان، آواز غم سراید
موعود ما کجایی، آیا ز در، درآیی؟
دوران بی نشانی، آیا شود سرآید؟
نالد به نِی سِتان ها، شیعه چو شروه ی نِی
تا آن که مِهر مهدی، از آسمان برآید
* ۱ـ اشاره به آیه ی ۱۹ سوره ی مبارکه ی الرّحمن؛ «مَرَجَ البَحرَینِ یلتقیان»

سیّد مسعود علوی