تقديم به محضر ولیّ امر مسلمين و تمام ولی شناسان ايران زمين

دل ها زدوده ايم از غبار زمان و زمين
دنيا شده صيد ما بدون دام و کمين
ما رهرو طريقت خوبانيم و خمارِ نگار
شُکرا که راه، امن است و راهبر، «امين»
از خار مغيلان و رهزنان دون چه باک
آنجا که کعبه مقصد است و قدم ها همه وزين
دريا اگر لبالب از موج و وحشت است
نوح است ناخدای کشتیِ ما، مشو غمين
آسوده خاطريم ما راکبان کشتی نجات
در عرشه ای که هست چون ستون عرش برين
خدمت به آستان آن مخدوم خوش عِذار
همسنگ حکمرانیِ سماوات والارضين
يارب مباد ز ما آزرده دل شود
آن مِهر مسند نور، آن گوهر ثمين
هر کو که نشناخت منزلت ماهِ خامنه
مشمول اصحاب شِمال است نه اصحاب يمين
حُسن ختام شعر خود، «عدنان» چنين سرود
تنها نه روح من فدای رُخَش، بل روح عالَمين
سيّد مسعود علوی (عدنان)