نقد عملکرد دولتِ اصلاحاتِ تدبیر و امید/ مردم در هفت سال پر از کابوس!

گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی میار؛ هفت سال از عمر دولت تدبیر و امید گذشت و وعدهای داده شده که محقق نگردید هیچ؛ بلکه اوضاع بیش از گذشته برای مردم و جامعه سخت و سخت تر شد. نه چرخ های سانتریفیوژها چرخید و نه زندگی مردم به راحتی به چرخش در آمد و نه رییس دولت اعتدال در عدم تحقق وعده های داده شده به مردم پاسخگو گردید و عذرخواهی نمود!  با این دولت فخیمه پر مدعی آن چه نصیب مردم شد توزیع عادلانه فقر و بدبختی بود و رشد اختلاس و رشوه و دادن حقوق های نجومی به مدیران بعضا نالایق و جناحی که فسادشان امروز برملا گشته و گرفتار چنگال تیز عدالت شده اند.
این دولت اصلاح طلب نه تنها با عملکرد ضعیف خود جامعه را به سمت و سوی سرخوردگی سوق داد بلکه روحیه مردم را که با هزاران امید طی دو دوره به شخص روحانی به عنوان نماد تغییر با رویکرد بهتر شدن اقتصاد مردم و رشد رفاه عمومی جامعه؛ رأی داده بودند ناامید نمود!
امروز این مردم نه رفاه دارند و نه  اقتصاد سالم و نه امید به آینده ای روشن که بتوانند فرزندان خود را به آن نوید دهند. عدم موفقیت رییس جمهور روحانی با اعضای کابینه اش برای جامعه و مردم گران تمام شده است. این مردم 7 سال پر از کابوس را با این دولت پشت سر گذاشته اند و بدون پشتیبان با وعده های پوچ و خیالی و با شرمندگی در کنار خانواده؛ صورت خودشان را برای تأمین نیازهای اولیه یک زندگی شرافتمندانه و آبرومندانه، با سیلی سرخ نگهداشته اند.
نجیب تر از این مردم و این ملت در کجای جهان  می توان پیدا کرد که این گونه پای انقلاب امامشان ایستاده اند اما مسئولانشان برای حل مشکلات آنان، مردانه و جسورانه پای رفاه و آسایش و دغدغه های اقتصادی و معیشتی ایشان نایستادند و سینه سپر ننمودند!

کارنامه رییس جمهور روحانی را وقتی در پیش روی خود ورق می زنیم به درستی درک خواهیم کرد چرا مردم دوران کابوس واری طی 7سال گذشته سپری کرده و مجبورند 9 ماه دیگر این فقر و فلاکت را تحمل نمایند تا شر این مصیبت بزرگ و سایه شوم آن از سرشان کوتاه گردد. کارنامه مشعشع دولت اصلاحاتِ تدبیر و امید در این 7سال که از نظرها پنهان نبوده و گره از مشکلات مردم و جامعه بازنکرده پر از غلط های استراتژیک و راهبردهای سراسر اشتباه بوده  و بعید است در سال آخر کاری این دولت شاهد تغییر بنیادین به نفع مردم باشیم.   رییس دولت اعتدال باید پاسخگو باشد چرا تا کنون با فرصت سوزی 7ساله:

1- مشکل بیکاری ¹ حل نشده است؛ 2- تورم رکوددار و کمرشکن شده است؛ 3- قیمت اجاره بها و مسکن بیش از تصاعدی بالا رفته است؛ 4- نارضایتی‌ها افزایش یافته است؛ 5- تکلیف «حقوق‌های نجومی» مشخص نگردیده است؛ 6- در باره اختلاس ها، فسادهای رانتی در صنعت( خودروسازی) و صندوق های تحت نظارت دولت (صندوق ذخیره ارزی فرهنگیان و بانک سرمایه) و کاهش ارزش پول ملی شفافیت صورت نگرفته است؛  7- به چه دلایلی قدرت خرید هر فرد ایرانی نسبت به سال 1390 حدود یک‌سوم کاهش یافته است ² ؛ 8- بهبود فضای کسب و کار و ایجاد رقابت بین فعالان اقتصادی برای تقویت تولید، عملی نگردید؛ 9- دولت توان اعمال قدرت بر بازار را ندارد؛ 10-  تصمیمات دولت به دلیل توان کارشناسی بسیار پایین  به شدت غیرکارشناسی است؛ 11- رشد چشمگیر افزایش قیمت‌ها در بازارهای مختلف و ناتوانایی درمهار گرانی‌ها(قیمت ارز، قیمت افسار گسیخته مسکن، افزایش قیمت کالاها و...)؛ 12- عدم تحقق مذاکره و نوع نگاه  دولت تدبیر و امید به سیاست خارجی در امضای برجام در تیر سال 94 به امید حل مشکلات اقتصادی؛ 13- و دولت با چه محاسباتی به دنبال تسری دادن بینش برجامی در حوزه سیاست داخلی بود؛ 14- و...
همین میزان و همین مقدار از عملکرد ضیعف دولت تدبیر و امید با هدایت و مدیریت رییس جمهور روحانی کفایت می کند که بگوییم عملکرد ایشان و کابینه وی طی 7سال گذشته ناامید کننده، یاس آور بوده و مردم نیز حق دارند به خاطر ضعف نظارتی و یا مماشات بی مأخذ و بی معنای دستگاه های نظارتی همچون مجلس شورای اسلامی دهم؛ از سیستم سیاسی کشور و نظام حاکمیتی انتقاد نموده و ناراضی باشند.  

رییس جمهور روحانی و یارانش باید بپذیرند اصلاحات و اصلاح طالبان در عدم تحقق برنامه هایشان در طی 7سال گذشته شکست خورده اند و در 9 ماه باقیمانده نیز با این شیوه و سیاست قطعا معجزه گر نخواهند بود و مردم قطعا در انتخابات 1400 به نامزد اصلاح طلبان اقبال نشان نخواهند داد.
متاسفانه روحانی که در ۲۴ خرداد 92  با شعار«به عقب برنمی‌گردیم»  آمده بود کشور را گامی یا گام هایی  به جلو حرکت دهد و موجبات پیشرفت کشور را فراهم آورد و پاسخگوی دغدغه های رفاهی و اقتصادی مردم باشند اما امروز با اتخاذ تدابیر راهبردی غلط و اشتباهات فاحش استراتژیک؛ امید مردم را به یاس تبدیل نموده و موجب کابوسی وحشتناک در جان و روح این ملت نجیب گشتند.

حق این ملت رفاه، آسایش، شادی و سربلندی است نه در گرداب مشکلات عدیده اقتصادی، رفاهی، بهداشتی و درمانی گرفتار آمدند و غوطه خوردن در آن ها  و یا هر روز در آن فرو رفتن و مرگ تدریجی خود را دیدن. مردم از تبعیض، بی عدالتی، ریا، تظاهر، شعار و دروغ بسیار ناراحت و گلایه مند هستند. دولت اصلاحات با مردم صادق نبود و در این دوران پر تلاطم کنار ملت قرار نداشت. اصلاح طالبان را باید  شکست خورده این آزمون دانست و به آنان باید گفت به استراحت بروند و در اصول و آرمان هایشان تجدید نظرکنند تا بتوانند در آینده با توجه به مبانی ارزش های ملهم از دین و باورهای مذهبی  همین مردم و بدون اتکای به قدرت های دروغین استکباری؛ به صحنه سیاسی باز گردند. قطعا اصلاحات ضرورت اساسی در حاکمیت ها و حکومت ها بوده و مسلما اصلاح طلبان در آن می توانند به خوبی نقش خود را ایفا نمایند اگر با مردم باشند و از تفکرات بیگانگان فاصله بگیرند و برای حل مشکلات مردم مجدانه وارد صحنه شوند.


پی‌نوشت:
1 - وضعیت اشتغال و نمودارهای بیکاری نیز یکی دیگر از عناصر مهم در کارنامه هر دولت برای بیان عملکردش است. کارشناسان مرکز پژوهش‌های مجلس در گزارش خود تاکید دارند طی سال‌های ۹۴ تا ۹۸ حدود ۳ میلیون نفر به جمعیت شاغل کشور افزوده شده که نه توسط بخش دولتی یا شرکتی و کارخانه‌ای، بلکه توسط بخش غیرشرکتی و با تمرکز بر خدماتی مانند خرده‌فروشی، عمده‌فروشی، تعمیرات، حمل‌و‌نقل، واسطه‌گری، خدمات موادغذایی و... ایجاد شده است؛ این مشاغل عمدتا دارای قرارداد به معنای متعارف بین بنگاه‌های اقتصادی و کارکنان خود نیستند و تحت پوشش بیمه قرار نمی‌گیرند.
2 - مرکز پژوهش‌های مجلس گزارشی تهیه کرده بود که در بخشی از آن آمده بود: «درآمد سرانه کشور از سال 1390 تا 1398 کاهشی 34 درصدی داشته است. درواقع به‌رغم افزایش درآمد اسمی‌خانوارها قدرت خرید هر فرد ایرانی نسبت به سال 1390 حدود یک‌سوم کاهش یافته است. در صورت رشد اقتصادی هشت‌درصدی از سال 1399 به بعد، حداقل به 6 سال زمان نیاز خواهد بود تا به سطح درآمد سرانه سال 1390 بازگردیم.»
همچنین در همین مکتوب به شاخص دیگری از کارنامه دولت تدبیر و امید اشاره شده است که در صورت تحقق رشد اقتصادی ۸ درصدی از سال ۹۹ به بعد، حداقل 6 سال زمان نیاز خواهد بود تا به سطح درآمد سال۹۰ بازگردیم. به بیان ساده‌تر یعنی در این ۷ سال دولت آقای روحانی، کشور عقبگرد جدی به خود دیده است.