با این شرایط ناامن شغلی، هیچ نیروی کاری از ترس بیکاری شکایت نمی‌کند

درحالی که مطابق ماده 148 قانون کار کارفرمایان مکلف به بیمه کردن نیروی کار هستند مشاهده می‌شود نزدیک 40 درصد نیروی کار بدون بیمه کار می‌کنند.

به گزارش میار، ماده 148 قانون کار کارفرمایان را مکلف کرده است که بر اساس قانون تامین اجتماعی نسبت به بیمه نمودن کارگران واحد خود اقدام نماید.

این ضرورت تا جایی است که کارفرمایان نباید بهانه ای برای اشتغال کارگران روزمزد و موقت خود داشته باشند چرا که مطابق قانون کارفرما مکلف است که از روزی که کارگر در واحد وی مشغول فعالیت است برای او بیمه رد کند.

نداشتن بیمه برای کارگران به معنی این است که نیروی کار قرارداد کاری ندارد. وقتی نیروی کار قرارداد کار و بیمه ندارد، یعنی حداقل‌های مزیت‌های حقوقی قانون کار را ندارد و در صورتی که بیکار شود مشمول بیمه بیکاری نمی‌شود. به همین جهت داشتن بیمه برای نیروی کار حائز اهمیت است.

کارفرمایان باید از روز اول شروع به کار، نسبت به بیمه کردن کارگران واحد خود اقدام کنند، اما به دلایلی همچون پرداخت حقوق کم و همچنین پرداخت نکردن سنوات و عیدی کارگران خود را بیمه نمی‌کنند.در حال حاضر مشاهده می‌کنیم با وجود قوانین محکم در مسیر بیمه شدگان اما باز هم برخی کارفرمایان قوانین را زیر پا می‌گذارند و کارگران خود را به دلایلی مانند فراراز پرداخت سنوات و عیدی بیمه نمی‌کنند.

این در حالی است که طبق ماده 39 قانون تامین اجتماعی، کارفرما موظف است تا پایان آخرین روز ماه بعد حق بیمه و اسامی بیمه شدگانش را به سازمان تامین اجتماعی ارائه دهد و در غیر این صورت جریمه می‌شود.

همچنین بر اساس بند الف ماده 4 قانون تامین اجتماعی، کلیه افرادی که به هر عنوان در مقابل دریافت مزد یا حقوق کار می‌کنند، مشمول قانون تامین اجتماعی هستند.در ماده 148 قانون کار نیز کارفرمایان کارگاه‌های مشمول این قانون مکلف شده اند که بر اساس قانون تامین اجتماعی، نسبت به بیمه کردن کارگران واحد خود اقدام کنند.

بنابر این کلیه کارگاه‌ها و مشاغلی که تحت پوشش قانون کار قرار دارند، مشمول قانون تامین اجتماعی نیز می‌شوند. طبق ماده یک قانون کار، کلیه کارفرمایان، کارگران، کارگاه‌ها و موسسات تولیدی، صنعتی، خدماتی و کشاورزی تحت پوشش قانون کار قرار گرفته اند.

در شرایطی که بیکاری بر زندگی جوانان سایه افکنده است اکثر جوانان در صورت یافتن شغلی مناسب به بیمه بودن یا نبودن توجهی ندارند، چرا که در آن لحظه مشکل اصلی آنها تامین معیشت زندگی است.

رحمت الله پور موسی، فعال بازار کار با بیان اینکه سهمیه بیمه از کارفرما در تامین اجتماعی 30 درصد است، اظهار کرد: به تناسب افزایش حقوق سهم کارگران هفت درصد و سهم کارفرمایان 23 درصد است که سه درصد از سهم کارفرما توسط کارگاه پرداخت می‌شود.

وی با اشاره به اینکه هرچه حقوق فرد بیشتر باشد سهم بیمه بیشتری برای وی پرداخت می‌شود، عنوان کرد: متاسفانه کارگاه‌های زیادی وجود دارد که حق کارگران به خصوص در زمینه بیمه در آن ضایع می‌شود.

پورموسی با بیان اینکه امروز تعداد زیادی از کارگران بیمه ندارند گفت: کارگاه‌هایی وجود دارد که نه تنها بازرسی از آن انجام نمی‌شود بلکه کارفرمایان آن نیز در صورت بازرسی، کارگران خود را مخفی می‌کنند در صورتی که این اقدام به ضرر هر دو نفر است.

وی با تاکید بر اینکه سازمان تامین اجتماعی ملاک کار خود را تنها لیست ارسالی توسط کارفرمایان قرار داده است، خاطرنشان کرد: کارگاه‌هایی که فعالیت دائمی دارند نباید به کارفرما این اجازه را بدهند که لیست کارگران را کمتر از حد واقعی رد کنند.

کارگرانی که بدون بیمه مجبور به کار هستند

 اما مسئله مهمی که در زمینه بیمه گریزی کارفرمایان وجود دارد این است که کارفرمایان برای فرار از بیمه ، با کارگر صحبت می‌کنند و به جای پرداخت حق بیمه به تامین اجتماعی، مبلغ کمتری را به کارگر می‌پردازد و از بیمه کردن امتناع می‌کنند. از سوی دیگر برخی کارفرمایان کارگران را به محضرهای رسمی برده و با کسب رضایت‌های محضری از پرداخت حق بیمه برای کارگر خوددداری می‌کنند، درصورتی که اگر این موضوع به گوش بازرس کار برسد، عقبات بدی برای کارگر و نیروی کار دارد.

 حمیدرضا امام قلی تبار؛ بازرس مجمع عالی نمایندگان کارگران کشور در گفت‌وگو با خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم، درباره بیمه گریزی کارفرمایان گفت: جا دارد به جای پرداخت به قرارداد موقت و کوتاه مدت، بحث بیمه گریزی مورد توجه قرار گیرد.

 وی با اشاره به ماده 148 قانون کار گفت: کارفرمایان طبق این ماده مکلف به بیمه کردن کارگران خود با هر شرایط کاری هستند.متاسفانه بازرسان تامین اجتماعی به داخل کارگاه نمی‌روند و از منشی مجموعه کسب اطلاعات می‌کنند که اکثر اطلاعاتی که به بازرس داده می‌شود صحیح نمی‌باشد.

امام قلی تبار گفت: وقتی اطلاعات بازرس صحیح نباشد حق کارگران پایمال می‌شود. برخی از مسئولان اعلام می‌کنند، اگر کارگری بیمه ندارد، به هیئت‌های حل تشخیص شکایت کند، در صورتی که با شرایط عدم امنیت شغلی، نیروی کار از ترس بیکاری شکایت نمی‌کند و تن به کار کردن با هر شرایطی را می‌دهد.

براساس این گزارش، برخی از کارفرمایان گمان می‌کنند با استفاده از خدمات کارگران روزمزد، نیازی به پرداخت مزایا و حق بیمه برای آنها نیست؛ در حالی که این تصور کاملاً اشتباه است. اگرچه قانون کار، در بسیاری از موارد، به صراحت اشاره‌ای به کارگران روزمزد و قرارداد موقت نمی‌کند، اما این به معنای عدم شمول قانون کار نسبت به کارگران روزمزد نیست و آنها باید از مزایای قانونی، مشابه سایر کارگران، بهره‌مند شوند.
منبع:تسنیم