رحمانیان به حاشیه های اختتامیه جایزه رادی واکنش نشان داد
میار: توضیحات تماشاخانه ایرانشهر درباره حواشی اختتامیه جایزه رادی، واکنش محمد رحمانیان کارگردان این مراسم را در پی داشت.
به گزارش رسیده، محمد رحمانیان در این باره در متنی که در اختیار رسانهها قرار گرفت، نوشت:در خبری که چهارشنبه ۲۶ دی ماه ۹۷ در خبرگزاریها نشر یافته و عنوان «توضیحات تماشاخانه ایرانشهر برای حواشی جایزه اکبر رادی» را بر بالای خود دارد، اشارهای به نام محمد رحمانیان کارگردان مراسم اختتامیه شده است که بهتر دیدم در پاسح روابط عمومی آن تماشاخانه محترم چند خطی بنویسم.
یکم-هرگز به یاد ندارم در مراسم اختتامیه و پیش و پس از آن، سخنی بر علیه تماشاخانه ایرانشهر و مدیرانش گفته باشم. برعکس انتقاد من از مدیرانی بود که ترجیح دادند تماشاخانههای خود را خالی نگه دارند اما اجازه برگزاری این مراسم را به بهانههای مختلف ندهند. تماشاخانه ایرانشهر این امکان را برای جشنواره رادی فراهم کرد؛ هم در بخش اجرای مونولوگ و هم در برگزاری مراسم اختتامیه. پس چرا باید از مدیران آن دلگیر باشم و یا سخنی بر علیه کارکنان آن مجموعه بگویم؟ دوستان روابط عمومی اگر سندی دال بر این ادعای خود دارند لطفاً بازنشر دهند تا من نیز مطلع شوم. موضوع این است که اساساً تالار استاد ناظرزاده کرمانی تماشاخانه ایرانشهر با تعداد حدود ۲۱۰ صندلی مکان مناسبی برای اجرای مراسمی که حداقل پانصد میهمان داشت نبود، و این انتخاب از آغاز نادرست بود… و البته گریزناپذیر.
اضافه بر آن کمبود وسایل و چراغهای نورپردازی که برای نمایش دیگری استفاده شده بود و نیز دیر رسیدن دستگاه ویدئو پروجکشن که امکان آزمون و خطا را از گروه اجرایی گرفت، از مشکلاتی بود که باعث شد اختتامیه این جشنواره به فقیرانهترین شکل ممکن برگزار شود. با این همه (تکرار میکنم) چه در طول مراسم و چه پیش و پس از آن کمترین سخنی علیه مجموعه ایرانشهر – لااقل از سوی من – گفته نشد. من به عنوان کارگردان مراسم اختتامیه مسئولیت همه آنچه را که بر ذمّه من است به عهده میگیرم و نه بیش از آن را.
دوم- دوستان روابط عمومی تماشاخانه ایرانشهر نوشتهاند «انتظار بر آن بود که آقای رحمانیان به عنوان کارگردان مراسم اختتامیه، با مسئولیتپذیری حرفهای، عدم هماهنگی تیم اجرایی جشنواره را پذیرفته و با طلبکاری بیهوده کام برگزارکنندگان آن مراسم شریف و هنرمندانه را تلخ نکنند.» دوستان عزیز! یکی از بزرگانی که بسیاری از شما هر روز به نامش سوگند میخورید توصیه به گفتن حقیقت داشتهاند، حتی اگر به زیان خود باشد. و من نتیجه میگیرم حتی اگر کام برگزارکنندگان و حامیان آن مراسم شریف و هنرمندانه را تلخ کند…
و سخن آخر اینکه من و امثال من از هیچکسی هیچ طلبی نداشته و نداریم. تئاتر این سرزمین مثل بقیه چیزهایش متعلق به شماست. دیگر نه توانش را دارم و نه حریف هستم تا با شما از در مقابله درآیم و در طلب چیزی باشم. دعوایی اگر بود و هست بر سر مقام و منزلت و شان استاد اکبر رادی است… نویسنده بیتکرار ادبیات نمایشی ایران.
به گزارش رسیده، محمد رحمانیان در این باره در متنی که در اختیار رسانهها قرار گرفت، نوشت:در خبری که چهارشنبه ۲۶ دی ماه ۹۷ در خبرگزاریها نشر یافته و عنوان «توضیحات تماشاخانه ایرانشهر برای حواشی جایزه اکبر رادی» را بر بالای خود دارد، اشارهای به نام محمد رحمانیان کارگردان مراسم اختتامیه شده است که بهتر دیدم در پاسح روابط عمومی آن تماشاخانه محترم چند خطی بنویسم.
یکم-هرگز به یاد ندارم در مراسم اختتامیه و پیش و پس از آن، سخنی بر علیه تماشاخانه ایرانشهر و مدیرانش گفته باشم. برعکس انتقاد من از مدیرانی بود که ترجیح دادند تماشاخانههای خود را خالی نگه دارند اما اجازه برگزاری این مراسم را به بهانههای مختلف ندهند. تماشاخانه ایرانشهر این امکان را برای جشنواره رادی فراهم کرد؛ هم در بخش اجرای مونولوگ و هم در برگزاری مراسم اختتامیه. پس چرا باید از مدیران آن دلگیر باشم و یا سخنی بر علیه کارکنان آن مجموعه بگویم؟ دوستان روابط عمومی اگر سندی دال بر این ادعای خود دارند لطفاً بازنشر دهند تا من نیز مطلع شوم. موضوع این است که اساساً تالار استاد ناظرزاده کرمانی تماشاخانه ایرانشهر با تعداد حدود ۲۱۰ صندلی مکان مناسبی برای اجرای مراسمی که حداقل پانصد میهمان داشت نبود، و این انتخاب از آغاز نادرست بود… و البته گریزناپذیر.
اضافه بر آن کمبود وسایل و چراغهای نورپردازی که برای نمایش دیگری استفاده شده بود و نیز دیر رسیدن دستگاه ویدئو پروجکشن که امکان آزمون و خطا را از گروه اجرایی گرفت، از مشکلاتی بود که باعث شد اختتامیه این جشنواره به فقیرانهترین شکل ممکن برگزار شود. با این همه (تکرار میکنم) چه در طول مراسم و چه پیش و پس از آن کمترین سخنی علیه مجموعه ایرانشهر – لااقل از سوی من – گفته نشد. من به عنوان کارگردان مراسم اختتامیه مسئولیت همه آنچه را که بر ذمّه من است به عهده میگیرم و نه بیش از آن را.
دوم- دوستان روابط عمومی تماشاخانه ایرانشهر نوشتهاند «انتظار بر آن بود که آقای رحمانیان به عنوان کارگردان مراسم اختتامیه، با مسئولیتپذیری حرفهای، عدم هماهنگی تیم اجرایی جشنواره را پذیرفته و با طلبکاری بیهوده کام برگزارکنندگان آن مراسم شریف و هنرمندانه را تلخ نکنند.» دوستان عزیز! یکی از بزرگانی که بسیاری از شما هر روز به نامش سوگند میخورید توصیه به گفتن حقیقت داشتهاند، حتی اگر به زیان خود باشد. و من نتیجه میگیرم حتی اگر کام برگزارکنندگان و حامیان آن مراسم شریف و هنرمندانه را تلخ کند…
و سخن آخر اینکه من و امثال من از هیچکسی هیچ طلبی نداشته و نداریم. تئاتر این سرزمین مثل بقیه چیزهایش متعلق به شماست. دیگر نه توانش را دارم و نه حریف هستم تا با شما از در مقابله درآیم و در طلب چیزی باشم. دعوایی اگر بود و هست بر سر مقام و منزلت و شان استاد اکبر رادی است… نویسنده بیتکرار ادبیات نمایشی ایران.
دسته بندی: فرهنگی / تلویزیون و تئاتر
آدرس کوتاه خبر:
