نقدی کوتاه بر آخرین ساخته سیدجواد هاشمی/ آهوی پیشونی سفید2 را باید ستود؟

آهوی پیشانی سفید را می توان قدم موثری در شروع به ساخت فیلم های خوب در زمینه کودک و نوجوان دانست اما این به معنای آن نیست که سید جواد هاشمی تمام راه را رفته است. او برخلاف کارهای دیگر کارگردانان در زمینه کودک و نوجوان تا حدودی به مخاطب خود احترام گذاشته است اما در روند قصه گویی خود مخاطبش را فراموش کرده و خشونت بیش از حد اختاپوس را به صورت عریان به تصویر کشیده است در حالیکه در این نوع فیلم ها انتظار آن است که کودک را از دیدن خشونت واقعی و عریان مثل کشتن کفتار بزرگ دور کنیم.

با این وجود رنج های سید جواد هاشمی را در این زمینه باید ستود. او تمام هم و غم خود را گذاشته تا اثری برابر با استانداردهای روز جهانی بسازد و همین تلاش آقای کارگردان جای توجه دارد و حتی اگر توجه کنیم متوجه می شویم که این فیلم با بهره گیری از کهن الگوها یک اثر سینمایی موافق با فرهنگ ایرانی می سازد اما این کار او بی خلل نیست. برای مثال دو شخصیت گاو و الاغ به عینه مانند دو کاراکتر بدذات روایت پینوکیو ساخته شده اند اما در قسمت هایی از فیلم حتی کودکان نیز به حماقت این شخصیت ها اعتراف می کنند و از بیش از حد احمق بودن این افراد می گویند در حالیکه این مقدار از حماقت برای دشمن و اینقدر زیرکی و خوبی (بدون پرداختن به شخصیت ها) غیر قابل تحمل است، آخر مگر الاغی به این مقدار احمقی می تواند باباسالار را با زیرکی تمام گول بزند تا گاو بتواند پیشونی سفید را از خانه فراری دهد!

نقطه قوت اصلی ماجرا موزیکال های شاد و سرزنده فیلم می باشد که کودک را با فرهنگ اصیل ایرانی نیز آشنا می کنند اما این موزیکال ها نیز در جهت و جریان فیلم ساخته نشده اند و ابدا به روند پیشرفت قصه کمکی نمی کنند تا جاییکه مخاطب یاد تئاترهای موزیکال می افتد تا فیلم موزیکال! از طرفی هم قصه یک خطی به شدت مخاطب را پس می زند و هیچ پیچیدگی در روایت قصه دیده نمی شود به حدی که کودکان نیز از این نوع قصه گویی خوابشان می برد و در آخر به جای تعریف از فیلم از صحنه ای تعریف می کنند که در آن اختاپوس به جان رئیس کفتارها می افتد و او را می کشد.

با اینحال باید این را هم به یاد بیاوریم که سینمای کودک ما سال‌هاست درجا می‌زند و باید گفت که بخش انیمیشن ایران در این یکی دو سال پیشرفت‌های محسوسی داشته اما همچنان در زمینه تولید فیلم برای کودک و نوجوان با مشکلات جدی روبرو هستیم. این را هم یادآور می شویم احترام به شعور مخاطب و علی الخصوص کودکان باید در اولویت کارگردان قرار گیرد که متاسفانه عوامل فیلم‌ساز سینمای کودک ما این را در نظر نمی گیرند که اتفاقا کودکان دقیقا افرادی هستند که بیشترین چراها را در ذهن خود ایجاد می‌کنند و به شخصه حین دیدن فیلم با ده‌ها کودک در سالن سینما، شاهد پرسش بچه‌ها درباره چرایی اتفاقات و رخدادهای داخل فیلم هستیم. کودکان، که مخاطب اصلی فیلم‌هایی چون آهوی پیشونی سفید هستند بی‌دلیل چیزی را نمی‌پذیرند و فیلمنامه هم هیچ تلاشی برای ارائه دلایل نمی‌کند.

در انتها یادآور می شویم که داستان قسمت دوم آهوی پیشونی سفید همانند گذشته روایتگر جادوگر مخوفی به نام اختاپوس است که برای جاویدان ماندن و جوان شدنش، نیاز به نوشیدن عصاره آهو دارد. عصاره‌ آهوهای معمولی که او می‌نوشد فقط چند روزی دوام می‌آورند و اختاپوس به دانشمندان دربارش دستور می‌دهد که رازی برای یک عصاره جاودان کشف کنند. کاشف به عمل می‌آید که عصاره آهوی پیشونی سفید (با بازی ترلان پروانه) تنها عصاره‌ایست که می‌تواند اثری همیشگی و ابدی داشته باشد و در اینجا اختاپوس ماموران خود از جمله فردی به اسم بل بله شاخ کوتاه (با بازی پژمان بازغی) را به دنبال آهوی پیشونی سفید می‌رسد.