نوار غزه دیروز در حالی وارد پانصد و پنجاه و پنجمین روز از جنگ نسلکشی وحشیانه رژیم صهیونیستی شد که این باریکه شاهد استفاده از مرگبارترین سلاحهای آمریکایی و اسرائیلی علیه بیش از دو میلیون غیرنظامی فلسطینی، که نیمی از آنان کودک هستند، بوده است. این 555 روز، به تعبیر بسیاری، بزرگترین درد انسانی در عصر جدید را رقم زده است.
به گزارش میار، پانصد و پنجاه و پنج روز؛ عددی که به جای جذابیت، عمق فاجعهای را در غزه فریاد میزند که بیش از دو میلیون انسان بیگناه در آن گرفتار شدهاند. بر اساس آخرین آمارهای وزارت بهداشت غزه، از هفتم اکتبر 2023 تاکنون، بیش از 51 هزار فلسطینی به شهادت رسیده و حدود 117 هزار نفر زخمی شدهاند.
غزه در این 555 روز، صحنه بزرگترین فاجعه انسانی عصر جدید بوده است؛ جایی که مردم بدون بیمارستان، بهداشت، دارو، مدرسه، دانشگاه، خانه، چادر، غذا و آب زندگی میکنند. تصورش برای یک روز هم وحشتناک است، اما مردم غزه بیش از 13 هزار ساعت خونین را زیر آتش و مرگ سپری کرده و همچنان در این وضعیت اسفناک به سر میبرند.
پشت عدد 555، روزهای وحشتناک و غمانگیزی به سنگینی کوهها نهفته است؛ دردهایی که بیش از دو میلیون انسان در غزه آن را به دوش کشیدهاند و بسیاری امروز زیر خاک آرمیدهاند. فعالان شبکههای اجتماعی با تبدیل این روزها به ثانیه، دقیقه و ساعت، تلاش کردند تا گوشهای از رنج عظیم مردم غزه را برای جهانیان ترسیم کنند.
بسیاری معتقدند خیانتی که جهان به مردم غزه کرد، سنگینتر از آوارهایی است که بر سر آنان فروریخته است. صدای وجدان جهانی زیر آوار حقیقت دفن شده و جهانیان نظارهگر بزرگترین رنج انسانی در غزه هستند، بدون آنکه اقدام موثری برای پایان دادن به آن انجام دهند.
مردم غزه خستگی و درماندگی خود را پنهان نمیکنند، اما همچنان استوار در سرزمین ویران شده خود ایستادهاند. هر دقیقه در غزه یک خانواده متلاشی میشود و فریادهای استمداد آنان دیگر گویی تاثیری بر جهانیان ندارد.
بیش از دو میلیون انسان بیدفاع در غزه، مقابل دشمنی جنایتکار قرار دارند که هیچ تمایزی میان مسلح و غیرنظامی قائل نیست و قوانین بینالمللی در سایه مصونیت حامیانش بیمعنا شده است. دشمن، بیمارستانها، مدارس و پناهگاهها را بمباران کرده، گذرگاهها را بسته و از رسیدن آب و غذا به مردمی که در میان بزرگترین فاجعه انسانی قرن زندگی میکنند، جلوگیری میکند.
555 روز، حکایت مرگ زندگی، اشکهای بیپایان و آرزوهای مدفون شده است. روزهای انتظار، از دست دادن و ناامیدی مردمی که بدون امید و سرپناه، چشم انتظار مرگ ماندهاند. هزاران خانواده در جستجوی سرپناه آواره شدهاند، اما هیچ گوشهای از غزه محاصره شده از بمباران در امان نبوده و هر لحظه، مرگ را در کمین خود میبینند.
سکوت جامعه بینالمللی در قبال جنایات غزه، نه تنها ناشی از ناتوانی، بلکه نشاندهنده همدستی کامل آن با جنایتکاران صهیونیست است. سازمانهای بینالمللی مدافع حقوق بشر، اکنون شاهدان ساکت جنایاتی هستند که تصاویر آن در سراسر جهان منتشر شده است.
صحنههای دلخراش پدران و مادران داغدار، دروغ بودن شعارهای حقوق بشر و کرامت انسانی را آشکار میسازد. حتی کفن، سادهترین حق مردگان، در غزه به کالایی لوکس تبدیل شده است.
کاملاً روشن است که این حجم از وحشیگری بدون وجود یک فضای بینالمللی شکننده و حمایت قدرتهای بزرگ مدعی انسانیت امکانپذیر نبود. آمریکا، با شعارهای دموکراسی و حقوق بشر، ماهیت واقعی خود را نشان داده و با حمایت بیدریغ از اسرائیل، راه را برای هر جنایتی باز گذاشته است. اروپا نیز در موضعگیری قاطع در برابر این وحشیگری درمانده است و در این خلأ بینالمللی، اسرائیل با زیر پا گذاشتن تمام قوانین، به جنایت علیه بشریت در غزه ادامه میدهد.
سکوت بینالمللی در برابر این جنایات، زخم باز بشریت است. مرگ کودکان بیگناه و دفن آنان بدون کفن، در حالی که جامعه جهانی با سکوت خود به جنایات اشغالگران مشروعیت میبخشد، لکه ننگی بزرگ بر پیشانی جهانیان و مدعیان حقوق انسانهاست.
