فرزندمان را لجباز بار نیاوریم/ راهکارهایی عملی و پیشگیرانه برای تربیت درست کودک
میار: پرخاشگري ، ايجاد درگيري ، مقاومت ، مقابله و لجبازي زماني روي مي دهد که بچه ها ديده نشوند، شنيده نشوند و در واقع با ناکامي و محروميت عاطفي و رفتاري مواجه شوند.
هر از گاهي با گله و شکايت خانواده ها رو برو مي شويم که فرزندشان حرفشان را گوش نمي دهند و يا برخلاف راي و نظر آنها رفتار مي کنند، اين اتفاقات مي توانند دلايل مختلفي داشته باشد. بنابراين شناسايي دلايل لجبازي فرزندان مي تواند مارا در اتخاذ تصميم درست در رابطه با رفتار او کمک کنند.
خيلي از اتفاقات در دوره کودکي به دليل خود محور بودن بچه ها و براي اينکه خودشان را به ديگران اثبات کنند روي مي دهد، يعني بچه ها با متوسل شدن به انواع راه حل ها و رفتارها سعي بر جلب توجه و نظر ديگران به ويژه پدر و مادر دارند، از جمله رفتار هايي که در اين دوره اتفاق مي افتد موضوعاتي مانند دروغگويي بزرگنمايي، قهرمان پروري و حتي مخالفت و لجاجت با پدر و مادر مي باشد. در دوره نوجواني هم به دليل استقلال طلبي و خود نمايي نوجوان ممکن است اتفاقاتي از اين قبيل رخ دهد که عموما هم به دليل قدرت طلبي در نوجوان و ساير مسايل رشدي و تربيتي اين لجبازي هاي و نافرماني ها بيشتر در اين دوره اتفاق مي افتد .
آشنايي با مراحل رشد دوره کودکي و نوجواني مي تواند مارا در برخورد مسايل نافرماني کودک و نوجوان آماده تر نموده و تصميم گيري را براي ما آسان تر نمايد .
آشنايي با مراحل رشد دوره کودکي و نوجواني
در زير اقداماتي را ياد آور مي شويم که با در نظر گرفتن شرايط رشدي فرزندانمان مي تواند کمک حال ما براي تصميم گيري باشد.
* از مشاجره و درگيري هاي لفظي در مقابل ديد فرزندانتان خودداري نماييد و الگوي نامناسب براي آنها نباشيد .
* همراه با انتقادي که از فرزندتان داريد تشويق هاي مناسب را براي اصلاح آنها درنظر بگيريد .
* اگر نسبت به فرزند خود انتقادي داريد آنرا مختص رفتار کنيد و کل شخصيت اورا زير سوال نبريد.
* هيچگاه تسليم گريه و سماجت آنها براي بدست آوردن چيزي نشويد . اگريک بار تسليم شويد براي هميشه راه را به او نشان داده ايد .
* به وعده ها و قول هايي که مي دهيد ، عمل کنيد. در اين صورت به او انگيزه مي دهيد تا رفتار موثر داشته باشد. زماني که قادر به انجام عملي نيستيد قول ندهيد.
خطاي فرزند خود را بپذيريد ولي در نهايت او را متوجه کنيد که مسئوليت رفتار با خودش مي باشد .
گاهي اوقات در مقابل لجبازي آنها، شوخي کنيد و با بذله گويي و شوخي از اهميت موضوع کم کنيد. ويا حتي برخي از حرکات ورزشي مانند کشتي گرفتن با آنها را به نمايش بگذاريد.
در برخورد با آنان ثبات هيجاني داشته باشيد، چنانچه فرزند شما متوجه شود که رنگ چهره شما عوض شد و يا تن صدايتان تغيير کرد، شما قافيه را باخته ايد و فرزند شما به هدف خود رسيده است .
گاهي اوقات در گوش دادن برخي جملات و يا کلمات آنها را به نشانه توجه به خودشان بازخورد دهيد . (يعني منظور شما از گفتن اين حرف اينکه ....)
از کلمات دستوري کمتر استفاده کنيد و به جاي آن عبارات جايگزين مناسبي مانند " لطفا " استفاده کنيد و از دستور هاي پي در پي خودداري کنيد.
* از دخالت کردن در امور فرزندان با يکديگر خود داري کنيد و اجازه دهيد تا جايي که ممکن است خودشان مشکلاتشان را باهم حل نمايند. اين يک تمرين زندگي براي آينده اجتماعي آنهاست.
* با همسر خود همراه باشيد و اگر هر کدام از شما هم در امور تربيتي اشتباه نموديد، در حضور فرزندان به رخ هم نکشيد. بچه ها را دچار تناقض رفتاري نکنيد.
آنچه که از مباحث بالا مي توان نتيجه گرفت ، اين است که خانواده به عنوان بزرگترين مرکز پرورش و تربيت بچه ها بايستي کانون آرامش و آسايش بوده و مهيا کننده آنان براي يک زندگي اجتماعي بزرگتر باشد. در خانواده اي که سلسله مراتب و جايگاه اعضاءآن مشخص نباشد، نقش ها و مسئوليت ها تعريف نشده باشد، پدر و مادر از آرامش لازم برخوردارنباشند و مدام درگير مسائل روز مره خود باشند، فرزندان آنها نيز دچار طلاطم و از هم گسيخگي خواهند شد.
بچه ها در خانواده اي که گوش شنوا باشد به راحتي به طرح موضوعات فکري خودشان مي پردازند وبه نوعي تخليه هيجاني و عاطفي مي شوند .
ياد مان باشد لجبازي بچه ها نشانه اي براي توجه طلبي آنها و نشانه اي براي عدم رضايت از شيوه هاي تربيتي ماست .آمرانه بودن ، بايد و نبايدي بودن ، اجازه و قدرت عمل ندادن به فرزندان ، کنترل گري بيش از اندازه ، مشارکت ندادن آنها در تصميم گيري ها و تصميم سازيها و همگي از نمونه هاي تربيت ناصواب و نادرست است . بياييم ادبياتمان را نسبت به اين گونه فرزندان عوض کنيم وسبک و داستان زندگي مان را به گونه مثبت تري بنويسيم و کمي هم دنيا را از دريچه ديد آنها ببينيم.
معاونت اجتماعی فاتب -اداره مشاوره و مددکاری
هر از گاهي با گله و شکايت خانواده ها رو برو مي شويم که فرزندشان حرفشان را گوش نمي دهند و يا برخلاف راي و نظر آنها رفتار مي کنند، اين اتفاقات مي توانند دلايل مختلفي داشته باشد. بنابراين شناسايي دلايل لجبازي فرزندان مي تواند مارا در اتخاذ تصميم درست در رابطه با رفتار او کمک کنند.
خيلي از اتفاقات در دوره کودکي به دليل خود محور بودن بچه ها و براي اينکه خودشان را به ديگران اثبات کنند روي مي دهد، يعني بچه ها با متوسل شدن به انواع راه حل ها و رفتارها سعي بر جلب توجه و نظر ديگران به ويژه پدر و مادر دارند، از جمله رفتار هايي که در اين دوره اتفاق مي افتد موضوعاتي مانند دروغگويي بزرگنمايي، قهرمان پروري و حتي مخالفت و لجاجت با پدر و مادر مي باشد. در دوره نوجواني هم به دليل استقلال طلبي و خود نمايي نوجوان ممکن است اتفاقاتي از اين قبيل رخ دهد که عموما هم به دليل قدرت طلبي در نوجوان و ساير مسايل رشدي و تربيتي اين لجبازي هاي و نافرماني ها بيشتر در اين دوره اتفاق مي افتد .
آشنايي با مراحل رشد دوره کودکي و نوجواني مي تواند مارا در برخورد مسايل نافرماني کودک و نوجوان آماده تر نموده و تصميم گيري را براي ما آسان تر نمايد .
آشنايي با مراحل رشد دوره کودکي و نوجواني
در زير اقداماتي را ياد آور مي شويم که با در نظر گرفتن شرايط رشدي فرزندانمان مي تواند کمک حال ما براي تصميم گيري باشد.
* از مشاجره و درگيري هاي لفظي در مقابل ديد فرزندانتان خودداري نماييد و الگوي نامناسب براي آنها نباشيد .
* همراه با انتقادي که از فرزندتان داريد تشويق هاي مناسب را براي اصلاح آنها درنظر بگيريد .
* اگر نسبت به فرزند خود انتقادي داريد آنرا مختص رفتار کنيد و کل شخصيت اورا زير سوال نبريد.
* هيچگاه تسليم گريه و سماجت آنها براي بدست آوردن چيزي نشويد . اگريک بار تسليم شويد براي هميشه راه را به او نشان داده ايد .
* به وعده ها و قول هايي که مي دهيد ، عمل کنيد. در اين صورت به او انگيزه مي دهيد تا رفتار موثر داشته باشد. زماني که قادر به انجام عملي نيستيد قول ندهيد.
خطاي فرزند خود را بپذيريد ولي در نهايت او را متوجه کنيد که مسئوليت رفتار با خودش مي باشد .
گاهي اوقات در مقابل لجبازي آنها، شوخي کنيد و با بذله گويي و شوخي از اهميت موضوع کم کنيد. ويا حتي برخي از حرکات ورزشي مانند کشتي گرفتن با آنها را به نمايش بگذاريد.
در برخورد با آنان ثبات هيجاني داشته باشيد، چنانچه فرزند شما متوجه شود که رنگ چهره شما عوض شد و يا تن صدايتان تغيير کرد، شما قافيه را باخته ايد و فرزند شما به هدف خود رسيده است .
گاهي اوقات در گوش دادن برخي جملات و يا کلمات آنها را به نشانه توجه به خودشان بازخورد دهيد . (يعني منظور شما از گفتن اين حرف اينکه ....)
از کلمات دستوري کمتر استفاده کنيد و به جاي آن عبارات جايگزين مناسبي مانند " لطفا " استفاده کنيد و از دستور هاي پي در پي خودداري کنيد.
* از دخالت کردن در امور فرزندان با يکديگر خود داري کنيد و اجازه دهيد تا جايي که ممکن است خودشان مشکلاتشان را باهم حل نمايند. اين يک تمرين زندگي براي آينده اجتماعي آنهاست.
* با همسر خود همراه باشيد و اگر هر کدام از شما هم در امور تربيتي اشتباه نموديد، در حضور فرزندان به رخ هم نکشيد. بچه ها را دچار تناقض رفتاري نکنيد.
آنچه که از مباحث بالا مي توان نتيجه گرفت ، اين است که خانواده به عنوان بزرگترين مرکز پرورش و تربيت بچه ها بايستي کانون آرامش و آسايش بوده و مهيا کننده آنان براي يک زندگي اجتماعي بزرگتر باشد. در خانواده اي که سلسله مراتب و جايگاه اعضاءآن مشخص نباشد، نقش ها و مسئوليت ها تعريف نشده باشد، پدر و مادر از آرامش لازم برخوردارنباشند و مدام درگير مسائل روز مره خود باشند، فرزندان آنها نيز دچار طلاطم و از هم گسيخگي خواهند شد.
بچه ها در خانواده اي که گوش شنوا باشد به راحتي به طرح موضوعات فکري خودشان مي پردازند وبه نوعي تخليه هيجاني و عاطفي مي شوند .
ياد مان باشد لجبازي بچه ها نشانه اي براي توجه طلبي آنها و نشانه اي براي عدم رضايت از شيوه هاي تربيتي ماست .آمرانه بودن ، بايد و نبايدي بودن ، اجازه و قدرت عمل ندادن به فرزندان ، کنترل گري بيش از اندازه ، مشارکت ندادن آنها در تصميم گيري ها و تصميم سازيها و همگي از نمونه هاي تربيت ناصواب و نادرست است . بياييم ادبياتمان را نسبت به اين گونه فرزندان عوض کنيم وسبک و داستان زندگي مان را به گونه مثبت تري بنويسيم و کمي هم دنيا را از دريچه ديد آنها ببينيم.
معاونت اجتماعی فاتب -اداره مشاوره و مددکاریآدرس کوتاه خبر:
