درباره «فرانکو نرو»/ تو چرا آن‌قدر خوشگلی؟

یکی در صفحه مجازی‌اش نوشته بود «فرانکو نرو» آمده شبکه چهار و دارد درباره «تارانتینو» حرف می‌زند - همین خودش پارادوکسی است بس خنده‌دار- اما آن‌طرف میز مصاحبه، کسی نیست جز «نادر طالب‌زاده»! از‌ آن‌دست اتفاقاتی که فقط باید ایرانی باشی تا شب‌ و‌ روزت ساخته شود؛ اما اگر قرار باشد درباره «فرانکو نرو» چیزی نوشت، باید حواس را جمع کرد که خدای‌ناکرده نوشته‌ات شبیه به بیوگرافی نباشد که بعید است خوانندگان صفحات فرهنگی/

 سینمایی روزنامه‌ها، یکی از قدیمی‌ترین بازیگران سینمای جهان را نشناسند و لااقل چند فیلم از او ندیده باشند که فیلم‌هایش نه‌فقط اختصاص به دوران کلاسیک و مدرن دارد، بلکه در همین دوران معاصر نیز بسیار فیلم بازی کرده که سلیقه‌های مختلف را دربر می‌گیرد؛ از فیلمی سطحی و توخالی - اما متأسفانه جوان‌پسند- مانند «جان ویک» گرفته تا «جنگ‌جوی زنجیرگسسته» که نقش کوتاهی در آن داشت و البته که روزگاری خودش نقش «جانگو» را در فیلمی با همین عنوان، ساخته «سرجیو کوربوچی» ایفا کرده بود یا حتی اگر دومین سری «جان‌سخت» را به یاد بیاورید، ژنرال «رامون اسپرانزا» همان «فرانکو نرو» است؛ اما عمده شهرت او – به‌خصوص در ایران- به‌خاطر وسترن‌های اسپاگتی است و البته فیلم‌هایی مثل «کتاب مقدس» (جان هیوستن)، «تریستانا» (لوئیس بونوئل) و «سپید‌دندان» (لوچیو فولچی).

«فرانکو نرو»ی ایتالیایی از معدود بازیگران سینماست که نمی‌توان فیلم‌هایش را شمرد و حتی اگر منبع تقریبا دقیقی هم مثل IMDB وجود داشته باشد، ناقص‌تر از وبگاهی مانند «ویکی‌پدیای ایتالیایی» است؛ اما از آنجا که این بازیگر در کشورهای مختلف، فیلم‌هایی با زبان‌های مختلف بازی کرده، به‌دست‌آوردن آمار دقیق آثار او کار مشکلی است و فقط می‌توان با این جمله کار خود را راحت کرد که او در طول 50 سال گذشته، بی‌کار نبوده و آن‌قدر فیلم بازی کرده که بازی‌های ضعیفش در میان دیگر درخشش‌هایش پنهان شده‌اند. خب! شاید یکی از دلایلی که فیلم‌سازان به حضور او در فیلم‌هایشان علاقه داشتند، سیمای زیبای این مرد است. «فرانکو‌ نرو» مانند چند بازیگر قدرتمند دیگر که خداوند گویی تمام نعمت‌ها را به آنها - یکجا - اعطا کرده، از چهره زیبایی در جوانی برخوردار بوده و همین امر موجب استقبال مخاطبان برای تماشای زیبایی‌اش –فارغ از بازی خوبش- بر پرده سینما شده است. شاید حتی بتوان «نرو» را در کنار «آلن دلون»، «پاول نیومن» و چند بازیگر سینما که به‌جز تبحر در فن بازیگری، زیبا هم بودند، قرار داد تا جایی که «فدریکو فلینی» به او می‌گفته: «تو چرا آن‌قدر خوشگلی؟ زیادی خوشگلی!» و جالب است که این بازیگر کهن‌سال، پس از آن‌همه افتخاراتی که کسب کرده، تنها افسوسش بازی‌نکردن در فیلمی از «فلینی» است!