در آیات سوره ی اعلی كه در نخستین سطور نوشتار، مذكور شد، اوّل تزكیه و بعد ذكر پروردگار و سپس نماز را برشمرده كه به گفته ی برخی از بزرگان، اشاره به سه مرحله ی مهم از مراحل عملی مكلّف دارد؛ اوّل پاكسازی قلب و جان و اندیشه از عقاید و باورهای فاسده و ضالّه، دوّم حضور شناخت خدا در وجود انسان و سوّم اشتغال به عبادت و خدمت.
امید آن داریم كه با تمسّک به صبر (روزه) توانسته باشیم به روح صلوة (نماز) كه همانا تزكیه و ذكر خداست، رسیده باشیم و عبادات و خدمات فردی و اجتماعی خویش را با استفاده از شرافت ذخیره ی معنوی ماه رمضان، بیشتر و بهینه تر نماییم.
عید خجسته ی فطر برای ما یک فرصت فرید و فیض آمیز است كه افزون بر دریافت پاداش پارسایی خویش، می توانیم از این نقطه ی اشتراک دنیای اسلام و همایش همگرایی مسلمین در راستای اتّحاد و الفت روزافزون، بهره ور شویم. در دعای قنوت نماز عید فطر می خوانیم؛ «اسئلک بحقّ هذا الیوم الّذی جعلته للمسلمین عیدا». خداوند متعال این روز را برای تمام مسلمین و مؤمنین، عید قرار داده، «و لمحمّد (ص) ذخراََ و شرفاََ و كرامتاََ و مزیدا«. و برای رسول مكرّم اسلام، ذخیره و شرف و كرامت و بركت است. در حقیقت اگر این عید سعید را وسیله ی افزایش و گسترش میراث معنوی پیامبر اعظم صلّی اللّه علیه و آله برای خویش قرار دهیم و از تفرّقات و تشتّتات داخلی (ملّت و امّت)، با عنایت به اشارت و هدایت نبوی و ذخایر آسمانی ماه معظّم رمضان، بكاهیم، آنگاه این روز عظیم برای ما نیز شرافت و كرامت و بركت به ارمغان خواهد آورد.
عید فطر، روز مغفرت الهی و گرفتن جزای جمیل برای تزكیه و ذكر خدا توسّط اهل ایمان و عمل صالح است و در واقع، نماد كوچكی از روز بزرگ رستاخیز است كه در آن هنگامه ی عظیم، مؤمنان پاداش و اجر صبر خویش در سجن دنیا را از خدای خویش اخذ می كنند و خشنودی دو سویه ی خالق و مخلوق را مشاهده خواهند كرد. نماز عید فطر نیز، نمایشی از همایش بی كرانه ی انسان ها در عرصه ی قیامت است كه در آن روز، شایستگان و شرافتمندان اهل پروا و پارسایی، در صفوف به هم فشرده، امیدوار به فضل الهی می ایستند تا از رحمت و مغفرت حقتعالی بهره ای ببرند و در بهشت عنایت معبود خویش معتكف شوند.
نكته ی آخر اینكه، عید فطر، عید خرسندی از یک ماه، مقابله با هواهای نفسانی و كسب غنیمت ها و دستاوردهای بی شمار در این عرصه ی كارزار و نبرد با تمنیّات و تلاش برای حفظ این غنائم و رهاوردهای ارزشمند و نهادینه كردن روح مبارزه و جهاد اكبر در نفس و ابقای گوهر درخشان عبودیّت در صدف وجود خویشتن است.
ما كه اكنون از گرسنگی به گرانسنگی و از عطش به عطای الهی رسیده ایم، بكوشیم كه در ساعات و آنات فراروی خویش به ثمرات تزكیه و ذكر مستدام، نایل شویم. غفر اللّه لنا و لكم.
سیّد مسعود علوی