واقعا اگر سیاستگذاران و مجریان در این دو دهه در همه دولت های دنبال پیاده کردن این اوامر بودند دیگر امروز از تحریم های ظالمانه و ضد حقوق بشری استکبار و متحدانش گلایه و شکایت نداشتیم و با تکیه بر توان داخلی خود و بدون چشمداشت به غرب و متحدان آنان؛ گلیم خود را از آب بیرون کشیده بودیم. صادقانه بگویم دولت تدبیر و امیدِاصلاح طلبان فرصت ها را سوزانده و جامعه را در گردابِ بحران ها قرار داده که نه تنها موجب شکاف طبقاتی، فساد سیستماتیک اعم از اختلاس ها و رشوه های گسترده چندسال اخیر شدهاند بلکه اعتماد مردم را نسبت به حاکمیت در برخورد با حل مشکلات و معضلات کاهش دادهاند.هیچ دولتی در تحقق بخشیدن نامگذاری ها خوب عمل نکرده است. گزارش هم ندادهاند اگر هم داده اند آمار های را غیر واقعی و کارشناسی نشده دادهاند که آماری داده باشند. این دولت اعتدال هم که 7سال است بر سر کار است هیچ آمار متقن و محکمی دراین زمینه ارائه نکرده است و مثل دولت های گذشته با سلام و صلوات و علی برکت الله زیر سبیلی رد کرده است! حکومتداری به این شیوه غیر مرسوم با این دولت های بی برنامه واقعا نوبر است و دنیای در سرپا ماندن این نظام انگشت به دهان مانده است.
بگذارم و بگذرم که اگر بخواهم در این باب قلمفرسایی کنم مثنوی هفتادمن کاغذ شود و از خدا بخواهیم به رهبر فرزانه ما صبر عطا کند تا با خون و دلی که از دست برخی از این سیاست بازان و مجریان حقهباز میخورد؛ تا رساندن این کشتی به ساحل نجات و بعد از آن در صحت و عافیت باشد و همچنان هدایت گر این دوران پرتلاطم بحران زده اقتصادی ایران و مردم باشد.
اکنون اگر چه 8 ماه از سال 1399 را با توجه به تحریم های سنگینِ غیرانسانی استکبارِ غرب و همچنین وجود کوید 19( کرونا ویروس) و ایضا ناکارآمدی دولت جناب روحانی در تحقق وعدههای اقتصادی اش به مردم می گذرد؛ لازم و ضروری است از باب اهمیت موضوع، فهرست وار به برخی نکات مهم در این زمینه اشاراتی داشته باشیم:
1- خاصیت این نامگذاری ها، جلب توجه عموم مردم و سیاستگذاران و مجریان جهت تمرکز بر یک مسئله محوری است.
2- نامگذاری امسال به دنبال کامل کردن پازل سیاستهای اجرایی و عملیاتی نامگذاریهای سالهای گذشته در زمینه اقتصاد، تولید و اشتغال می باشد.
3- نامگذاری امسال با توجه به شدت تحریم های استکبار غربی؛ اهتمام بر اقتصاد ملی، اقتصاد مقاومتی، تولید و اشتغال داشته است.
4- این نامگذاری برای ساختن ایرانی آباد و آزاد و قوی باید؛ متکی بر دانش بومی، بهرهگیری از علوم و تکنولوژی روز دنیا، برخورداری از توانمندیهای داخلی و همافزایی همه اقشار و آحاد ملت با مدیریت و نظارت عالی دولت(!) و توان همه جانبه بخش خصوصی باشد.
5- تحقق این نامگذاری نیازمند؛ برنامهریزی، آیندهنگری در به کارگیری الزامات و سیاستهایی می بایست می بود که باعث تسهیل تولید، سرمایهگذاری و اشتغال گردد اما این مهم با گذشت 8 ماه از سال محقق نگشته است. اوضاع آشفته اقتصادی امسال با کاهش ارزش پول ملی، تورم سرسامآورکمرشکن، رکود بی-سابقه بخشهای صنعتی کشور، افزایش بیرویه و غیرمنطقی ارز( دلار و یورو)، افزایش قیمت غیر قابل باور مسکن و... حکایتگر شکست برنامههای دولت در بخش اقتصادی است؛ و تاوان ناتوانی دولت را امروز این ملت صبورپرداخت کرده و میکند و دیگر تاب و تحملی برایش نمانده است!
6- اگر واقعا اراده کرده بودیم که جهش تولید در کشور با موفقیت مواجه شود باید: به بخش خصوصی اعتماد کنیم، شرکتهای دانشبنیان را که از توانمندی شایسته برخوردارند فعال سازیم، فضای کسب و کار را بشدت رقابتی سازیم، شرکت های رانت خوار را تحت عنوان خصولتی از گردونه خارج نماییم، قوانین دست و پا گیر را که مانع سرعت و شتاب دراین زمینه می باشد از سوی دولت و مجلس شورای اسلامی با دادن لوایح و ارائه طرح های بهنگام حذف و یا اصلاح مینمودیم. حساسیت در این خصوص با ابزار و مکانیسم هایی که در نظر گرفته میشد، موانع تولید را از پیش پای فعالان اقتصادی و سرمایهگذاران بر میداشت. آیا انصافا دولت و مجلس در طی 8 ماه اخیر در این مسیر گام برداشتهاند؟ نگارنده بعید میداند که اگر در این خصوص، عملکرد مثبتی از خود بروز داده بودند، مردم این همه تحت فشارهای اقتصادی نبودند!
7- به طور قطع وحدت، هم آهنگی و هم افزایی و انسجام سه قوه در اتخاذ سیاست های مبتنی بر تصمیمگیری و تصمیمسازی؛ میدان بازی و شیطنت را بر روی نفوذی ها، دسیسه گران، فتنه گران، چاپلوسان، متملقان، عناصر غیرصادق، غیردلسوز و جناح بازان میبست؛ اما چه سود که این مهم هم در این 8 ماه اتفاق نیافتاد!
8-دشمن با همه قوا به میدان آمده است تا نظام را ناکارآمد نشان دهد. تصویرکشور را بحران زده در جهان معرفی کند و مردم ایران را با جادوی رسانه و شبکه های مجازی به ناامیدی کشانده و ایجاد یاس نماید تا سطح اعتماد عمومی مردم به کارآمدی نظام را زیر سئوال ببرد. دشمن در این مسیر از هیچ حیله و فریب و نیرنگ کوتاهی نکرده و با شایعه سازی نیز بستر بدبینی مردم به نظام را دو صدچندان نمودهاست. این حداکثر کاری است که دشمن در 41 سال گذشته بلا انقطاع انجام داده است و ملت ایران به رهبری و هدایت های امام راحل و مقام معظم رهبری نیز تا کنون آنها را خنثی نموده است.
امروز اگر بخواهیم بردهان آمریکای یاوهگو مشت محکمی زدهباشیم؛ باید در عرصه اقتصاد قوی شویم، تولید داشته باشیم، کارآفرینی و اشتغالزایی کنیم تا در عرصه جهانی و بین المللی حرفی برای گفتن داشته باشیم. شعار دراین خصوص عزت آفرین نبوده بلکه ما را خوار و ذلیل می کند؛ لذا برای رهایی از این مسیرغلط باید اقتصاد و تولید را جدی گرفته و از جهش در تولید غافل نشویم.
قطعا جهش تولید در گرو تولید و ضریب افزایش سرمایه اجتماعی بوده و تحقق این امر می تواند جامعه را به هم گرایی، مشارکت در مسئولیت پذیری، اعتماد پذیری، نفی واگرایی و دوری از شایعه سازی سوق دهد.
راقم این سطور امیدوار است برنامه ریزی و هدف گذاری های دولت جناب روحانی در 4ماه باقی مانده از سال 1399 - و این که در پایان سال آخرکاری خود قراردارد- جبران مافات نموده و با همکاری مجلس یازدهم شورای اسلامی بتواند در بازههای زمانی مشخص و به مدد پژوهشها؛ مؤلفهها و شاخصها، در راستای ارتقای سطح تولیدات صورت پذیرد و در فرصت باقی مانده 4ماهه، گام های مؤثری را در این زمینه بر دارند و صادقانه و شفاف با ارائه آمار سالم، واقعی، درست و صحیح به مردم گزارش دهند.
دکتر اسدالله افشار