در بیمارستان الهلو در غزه، پزشکان بخش مراقبتهای ویژه نوزادان با بحرانی بیسابقه دستوپنجه نرم میکنند، کمبود شدید سوخت که آنها را مجبور کرده است انکوباتورهای حیاتی را بین نوزادان نارس به اشتراک بگذارند.
به گزارش میار، این وضعیت وخیم، ناشی از محاصره طولانیمدت، تخریب زیرساختها و کمکهای ناکافی بینالمللی، جان دهها نوزاد را تهدید میکند و کادر پزشکی را تحت فشار طاقتفرسا قرار داده است. با وجود تلاشهای شبانهروزی پرسنل، بدون مداخله فوری، آینده این نوزادان در خطر جدی است.
بیمارستان الهلو و بخش نوزادان نارس
در بیمارستان الهلو، واقع در قلب شهر غزه، بخش مراقبتهای ویژه نوزادان با وضعیتی اضطراری روبهروست. به دلیل کمبود سوخت، تعداد انکوباتورهای فعال به شدت محدود شده و پزشکان مجبورند گاهی تا سه نوزاد نارس را در یک انکوباتور قرار دهند. بر اساس گزارشهای محلی، در ماه گذشته بیش از ۳۰ نوزاد در این بخش بستری بودهاند، اما تنها ۸ انکوباتور فعال وجود دارد. این دستگاهها برای تنظیم دمای بدن و تأمین شرایط تنفسی مناسب ضروری هستند اما قطع برق مکرر، به طور متوسط ۱۲ بار در ماه، عملکرد آنها را مختل کرده است. ویدئوی منتشرشده از این بیمارستان نشان میدهد که نوزادان کوچک با لولههای تنفسی در کنار یکدیگر قرار گرفتهاند، در حالی که صدای بوق هشدار دستگاهها در پسزمینه شنیده میشود.
علل بحران سوخت
این بحران ریشه در مشکلات ساختاری عمیقی دارد:
- محاصره طولانیمدت غزه: از سال ۲۰۰۷، محدودیتهای شدید بر واردات سوخت اعمال شده و بیمارستانها را از منابع پایدار محروم کرده است.
- تخریب زیرساختها: درگیریهای اخیر بیش از ۴۰ درصد شبکه برق غزه را نابود کرده و ژنراتورهای جایگزین نیز به دلیل کمبود قطعات یدکی از کار افتادهاند.
- کمکهای ناکافی بینالمللی: اگرچه سازمانهای جهانی مقداری سوخت ارسال کردهاند، این مقدار تنها ۲۰ درصد نیاز ماهانه بیمارستان الهلو را تأمین میکند.
پیامدهای پزشکی و انسانی
اشتراکگذاری انکوباتورها خطرات جدی به همراه دارد:
- نوسانات دمایی: دمای نامناسب میتواند به هیپوترمی یا هایپرترمی منجر شود که برای نوزادان نارس کشنده است.
- افزایش عفونت: تماس نزدیک نوزادان احتمال انتقال باکتریها را بالا برده و در یک مورد گزارششده، دو نوزاد به عفونت مقاوم مبتلا شدند.
- فشار بر خانوادهها و کادر پزشکی: مادری که نخواست نامش فاش شود، میگوید: «هر روز با ترس از دست دادن فرزندم به اینجا میآیم.» پرستاران نیز با شیفتهای ۱۸ ساعته و خستگی مفرط روبهرو هستند.
دکتر احمد سلامة، رئیس بخش نوزادان، در مصاحبهای اظهار داشت: «ما در حال انتخاب بین بد و بدتر هستیم. یا انکوباتورها را به اشتراک میگذاریم یا نوزادان را به حال خود رها میکنیم.»
اقدامات پزشکان و کارکنان
پرسنل بیمارستان با خلاقیت و فداکاری تلاش میکنند:
- مدیریت انکوباتورها: نوزادان بر اساس شدت وضعیتشان اولویتبندی میشوند.
- راهحلهای موقت: استفاده از پتوهای حرارتی دستساز و کیسههای آب گرم برای حفظ دمای بدن.
- نظارت مداوم: پرستاران حتی در زمان استراحت خود داوطلبانه بر نوزادان نظارت میکنند.
نقش کمکهای بینالمللی و چالشها
کمکهای بینالمللی تاکنون ناکافی بوده است. در سه ماه گذشته، تنها ۱۵۰۰ لیتر سوخت به بیمارستان الهلو اختصاص یافته که به سرعت در بخشهای دیگر مصرف شده است. سازمان بهداشت جهانی هشدار داده که بدون افزایش فوری کمکها، مرگومیر نوزادان در غزه تا ۳۰ درصد افزایش خواهد یافت.
پیشنهادات برای بهبود شرایط
برای نجات جان نوزادان، اقدامات زیر ضروری است:
- اولویتبندی سوخت: تخصیص فوری سوخت به بخشهای حیاتی مانند مراقبتهای ویژه.
- انکوباتورهای جدید: تأمین دستگاههای کممصرف با باتریهای قابل شارژ.
- آموزش کادر پزشکی: تقویت مهارتها برای مدیریت منابع محدود.
- فشار بینالمللی: تسهیل واردات سوخت و تجهیزات پزشکی با حذف موانع بوروکراتیک.
بنابراین گزارش، بحران در بیمارستان الهلو تنها یک مشکل پزشکی نیست، بلکه فاجعهای انسانی است که زندگی شکنندهترین افراد جامعه را تهدید میکند. صدای گریه ضعیف نوزادان و تلاش خستگیناپذیر پزشکان در ویدئوی منتشرشده، هشداری است به جهانیان. بدون حمایت پایدار و فوری، این نوزادان قربانیان خاموش محاصره و بیتوجهی خواهند شد.