در این دوره از جشنواره فیلم کن، در کنار نمایش فیلم افتتاحیه «Leave One Day» به کارگردانی نوظهور آملی بونن و تقدیر از رابرت دنیرو با نخل طلای افتخاری، صدای اعتراض هنرمندان به وقایع جاری در جهان، به ویژه فاجعه غزه، به وضوح شنیده شد.
به گزارش میار، هفتاد و هشتمین جشنواره بینالمللی فیلم کن، که از ۱۳ تا ۲۴ مه ۲۰۲۵ در شهر کن فرانسه برگزار شد، نهتنها بهعنوان یکی از معتبرترین رویدادهای سینمایی جهان شناخته شد، بلکه به بستری برای تلاقی هنر، سیاست و دغدغههای انسانی تبدیل گردید. این دوره از جشنواره با نمایش فیلم افتتاحیه «یک روز رفتن» (Partir Un Jour) به کارگردانی آملی بونن، اهدای نخل طلای افتخاری به رابرت دنیرو، و اعتراضات گسترده هنرمندان به وضعیت غزه، بهویژه مرگ فاطمه حسونه، عکاس فلسطینی، بهیادماندنی شد. این گزارش، با بررسی دقیق اطلاعات موجود، به تحلیل و بهبود محتوای اولیه ارائهشده توسط کاربر میپردازد و جزئیات بیشتری را برای ارائه یک گزارش حرفهای و جامع اضافه میکند.
افتتاحیهای تاریخی و فیلمهای مورد انتظار
جشنواره کن ۲۰۲۵ با نمایش فیلم «یک روز رفتن» به کارگردانی آملی بونن و با بازی ژولیت آرمانه آغاز شد. این انتخاب، نقطه عطفی در تاریخ جشنواره بود، زیرا برای اولین بار، یک فیلم بلند که اولین اثر یک کارگردان زن بود، بهعنوان فیلم افتتاحیه انتخاب شد. این تصمیم نشاندهنده تعهد جشنواره به ترویج تنوع جنسیتی و حمایت از استعدادهای نوظهور در صنعت سینما است.
علاوه بر فیلم افتتاحیه، بخش رقابتی جشنواره شامل آثار برجستهای از کارگردانان سرشناس مانند برادران داردن، وس اندرسون، ریچارد لینکلیتر، و یواخیم تریر بود. همچنین، حضور شش کارگردان زن، از جمله ژولیا دوکورنو، کلی رایشارت، و کارلا سیمون، در بخش رقابتی، توجه زیادی را به خود جلب کرد و نشاندهنده گامهای مثبت جشنواره در جهت برابری جنسیتی بود.
هیئت داوران و تجلیل از یک اسطوره
ریاست هیئت داوران این دوره بر عهده ژولیت بینوش، بازیگر برجسته فرانسوی، بود که با همراهی داورانی چون هلی بری، پایال کاپادیا، آلبا رورواخر، لیلا سلیمانی، دیودو حمادی، هونگ سانگسو، کارلوس ریگاداس، و جرمی استرانگ، مسئولیت انتخاب برندگان را بر عهده داشت. بینوش، که در ابتدا به دلیل عدم امضای نامه اعتراضی هنرمندان مورد انتقاد قرار گرفته بود، در مراسم افتتاحیه با ادای احترام به فاطمه حسونه و تأکید بر نقش هنر در انعکاس رنجهای بشری، موضع خود را بهوضوح بیان کرد.
رابرت دنیرو، اسطوره هالیوود، در مراسم افتتاحیه نخل طلای افتخاری را برای یک عمر دستاورد هنری دریافت کرد. او در سخنرانی خود، با اشاره به وضعیت سیاسی در آمریکا، اظهار داشت: «در کشور من، ما برای دموکراسی که زمانی بدیهی میدانستیم، سخت مبارزه میکنیم. این موضوع همه ما را تحت تأثیر قرار میدهد، زیرا هنر بستری است که مردم را گرد هم میآورد». این سخنان، که با انتقاد از دونالد ترامپ همراه بود، بازتاب گستردهای در رسانهها داشت.
طوفان اعتراضی در حاشیه جشنواره
یکی از برجستهترین رویدادهای جشنواره، انتشار نامه سرگشادهای بود که توسط بیش از ۳۵۰ کارگردان، بازیگر، و تهیهکننده، از جمله آلفونسو کوارون، پدرو آلمودوار، رالف فاینز، و سوزان ساراندون، امضا شد. این نامه، که در روزنامه فرانسوی لیبراسیون منتشر شد، کشتار فاطمه حسونه، عکاس ۲۵ ساله فلسطینی و سوژه مستند «روحت را روی دستت بگذار و برو» به کارگردانی سپیده فارسی را محکوم کرد. امضاکنندگان این نامه با تأکید بر اینکه «ما نمیتوانیم در حالی که نسلکشی در غزه در جریان است، ساکت بمانیم»، خواستار توجه جامعه جهانی به وضعیت این منطقه شدند. این بیانیه به یکی از قویترین اظهارات سیاسی در تاریخ جشنواره کن تبدیل شد.
داستان تلخ فاطمه حسونه
فاطمه حسونه، عکاس و فیلمساز جوان فلسطینی، در تاریخ ۱۶ آوریل ۲۰۲۵، تنها یک روز پس از اعلام انتخاب مستند زندگیاش برای نمایش در بخش ACID جشنواره کن، در حمله هوایی به همراه ده تن از اعضای خانوادهاش جان باخت. مستند «روحت را روی دستت بگذار و برو»، ساخته سپیده فارسی، قرار بود زندگی روزمره در غزه را به تصویر بکشد. مرگ حسونه، که قرار بود برای اولین بار از غزه خارج شود و در جشنواره حضور یابد، موجی از خشم و همبستگی را در میان هنرمندان برانگیخت. این تراژدی، جشنواره را به صحنهای برای بحث درباره مسئولیتهای اخلاقی جامعه سینمایی تبدیل کرد.
تغییرات در فرش قرمز
فرش قرمز کن ۲۰۲۵ شاهد تغییرات قابلتوجهی در قوانین پوشش بود. برگزارکنندگان جشنواره، با هدف حفظ نظم و تسهیل تردد مهمانان، لباسهای شفاف و حجیم با دنبالههای بلند را ممنوع کردند. بااینحال، برخی ستارگان مانند هایدی کلوم با پوشیدن لباسهای بزرگ، این قوانین را به چالش کشیدند. هلی بری، یکی از اعضای هیئت داوران، نیز مجبور شد در آخرین لحظه لباس خود را به دلیل ممنوعیت دنبالههای بلند تغییر دهد. حضور ستارگانی چون بلا حدید با لباسهای سادهتر، مانند لباس مشکی سن لوران، نشاندهنده تلاش برای رعایت قوانین جدید بود، هرچند تنوع در انتخابهای مد همچنان حفظ شد.
نکات برجسته دیگر
مراسم افتتاحیه به امیلی دکن، بازیگر بلژیکی که در مارس ۲۰۲۵ در سن ۴۳ سالگی درگذشت، تقدیم شد. لوران لافیت، مجری مراسم، با اشاره به شجاعت بازیگرانی چون امیلی دکن و دیگران، بر نقش سینما در به چالش کشیدن هنجارها تأکید کرد.
همچنین، پوستر رسمی جشنواره با تصویری از فیلم «مرد و زن» (۱۹۶۶) اثر کلود للوش، که نخل طلا را در سال ۱۹۶۶ برده بود، طراحی شد. این انتخاب، ادای احترامی به تاریخ غنی جشنواره بود.
جدول اطلاعات کلیدی جشنواره
موضوع | جزئیات |
|---|---|
تاریخ برگزاری | ۱۳ تا ۲۴ مه ۲۰۲۵ |
فیلم افتتاحیه | «یک روز رفتن» به کارگردانی آملی بونن، با بازی ژولیت آرمانه |
رئیس هیئت داوران | ژولیت بینوش |
اعضای هیئت داوران | هلی بری، پایال کاپادیا، آلبا رورواخر، لیلا سلیمانی، دیودو حمادی، و دیگران |
نخل طلای افتخاری | رابرت دنیرو |
اعتراضات کلیدی | نامه سرگشاده بیش از ۳۵۰ هنرمند درباره وضعیت غزه و مرگ فاطمه حسونه |
تغییرات فرش قرمز | ممنوعیت لباسهای شفاف و حجیم با دنبالههای بلند |
بر اساس این گزارش، هفتاد و هشتمین جشنواره بینالمللی فیلم کن فراتر از یک رویداد سینمایی صرف بود و به بستری برای بیان دغدغههای انسانی و سیاسی تبدیل شد. درخشش آثار هنری، از فیلم افتتاحیه آملی بونن گرفته تا حضور کارگردانان برجسته در بخش رقابتی، در کنار صدای رسای اعتراض هنرمندان به بحران غزه، این دوره را به یکی از بهیادماندنیترین رویدادهای تاریخ سینما تبدیل کرد. جشنواره کن ۲۰۲۵ نشان داد که سینما نهتنها هنری برای سرگرمی است، بلکه ابزاری قدرتمند برای انعکاس حقیقت و ایجاد گفتوگو در جهان است.