روز دوم از چهل و سومین جشنواره فیلم فجر در سینما رسانه (برج میلاد) با نمایش چهار فیلم سینمایی همراه بود: ترک عمیق به کارگردانی آرمان زرینکوب، افسانه سپهر ساختهی عماد رحمانی و مهرداد محرابی، صنم از شهره رحیمزاده و آنتیک به کارگردانی هادی نائیجی.
به گزارش میار، روز دوم از چهل و سومین جشنواره فیلم فجر در سینما رسانه (برج میلاد) با نمایش چهار فیلم سینمایی همراه بود: ترک عمیق به کارگردانی آرمان زرینکوب، افسانه سپهر ساختهی عماد رحمانی و مهرداد محرابی، صنم از شهره رحیمزاده و آنتیک به کارگردانی هادی نائیجی؛ پس از نمایش این آثار، نشستهای خبری با حضور عوامل و بازیگران برگزار شد.
ترک عمیق؛ درامی پررمزوراز اما نه چندان تأثیرگذار
آرمان زرینکوب که پیشتر نامش به عنوان تهیهکننده در سریالهایی مانند ستایش و ماه و پلنگ مطرح بود، در ترک عمیق برای نخستین بار در مقام کارگردان ظاهر شده است. این فیلم در فضایی بسته و با محوریت یک زوج سالمند روایت میشود؛ محمود، پس از ترخیص از بیمارستان اعصاب و روان، به خانه بازمیگردد، اما با حضور فردی دیگر، رازهای تاریکی از زندگی او و همسرش فخری برملا میشود.
بازیهای تأثیرگذار رضا بابک و گلچهره سجادیه از نکات مثبت فیلم است، اما روایت صرفاً دیالوگمحور و شیوهای که برای افشای رازها انتخاب شده، باعث شده فیلم بیش از آنکه به مدیوم سینما وفادار بماند، حال و هوایی شبیه به تئاتر داشته باشد. با این حال، زرینکوب در نخستین تجربهاش نشان داده که میتوان به آینده او در مقام کارگردان امیدوار بود.
افسانه سپهر؛ گامی رو به جلو در انیمیشن، اما با فیلمنامهای ضعیف
انیمیشن افسانه سپهر که داستان قهرمانی به نام سپهر و یک یوز ایرانی به نام بابو را روایت میکند، از لحاظ فنی و تکنیکی، استانداردهای مطلوبی دارد. اما همچنان ضعف اساسی انیمیشنهای ایرانی در این اثر نیز دیده میشود: فیلمنامهای که به اندازهی تصویرسازیهای آن قوی نیست.
در سینمای جهان، فیلمنامهنویسی انیمیشن یک تخصص جداگانه است و کمتر پیش میآید که نویسندگان فعال در این حوزه، در فیلمنامههای لایو-اکشن نیز دستی داشته باشند. اما در ایران هنوز این تفکیک حرفهای ایجاد نشده و نتیجهاش آثاری مانند افسانه سپهر است که در طراحی بصری موفق، اما در روایتپردازی ضعیف است. علاوه بر این، شخصیتهای داستان هنوز بیش از حد شبیه نمونههای خارجی هستند و فاقد هویت بصری مستقلاند.
صنم؛ اثری که در حد یک فیلم جشنوارهای نیست
فیلم سینمایی صنم که به جای زمانی در ابدیت در جشنواره به نمایش درآمد، بر اساس روایتی واقعی از زندگی زنی از عشایر فیروزآباد ساخته شده است. اما این فیلم نه از نظر فنی و نه از نظر ساختاری، در حد و اندازهی یک اثر سینمایی نیست و بیشتر به تجربهای آماتوری شباهت دارد.
کارگردان در نخستین تجربه خود تلاش کرده اثری احساسی بسازد، اما نتیجه بیشتر ترکیبی ناموزون از فیلمهای هندی، موزیکویدئو، مستندهای مردمشناسی و حتی فیلمهای مراسم عروسی شده است! از همه عجیبتر اینکه این فیلم با تهیهکنندگی مرتضی شایسته، چهرهی شناختهشدهی سینمای ایران، تولید شده و در جشنواره نیز نمایش ویژه گرفته است.
آنتیک؛ نه کمدی، نه پیشرو، نه بهیادماندنی
هادی نائیجی در آنتیک سراغ سوژهای حساس و چالشبرانگیز رفته است: دو دلهدزد که با راهاندازی یک امامزادهی قلابی، سعی در کسب درآمد دارند. با وجود چنین ایدهای، فیلم در اجرا به اثری کلیشهای و قابل پیشبینی تبدیل شده است.
بازی پژمان جمشیدی، بیژن بنفشهخواه و دیگر چهرههای شناختهشدهی کمدی، تفاوت چندانی با نقشهای پیشینشان ندارد و فیلم نیز هیچ ویژگی خاصی که آن را از دیگر آثار این ژانر متمایز کند، ندارد. آنتیک نه به کمدی پیشرو نزدیک میشود و نه قصهای جذاب ارائه میدهد. نتیجه، فیلمی خنثی است که نه میخنداند، نه میاندیشاند.
حاشیههای روز دوم در سینما رسانه
🔹 در نشست خبری ترک عمیق، عوامل اصلی فیلم از جمله آرمان زرینکوب (کارگردان)، رضا بابک و بابک انصاری (بازیگران) و محسن چگینی (تهیهکننده) حضور داشتند، اما گلچهره سجادیه غایب بود.
🔹 رضا بابک دربارهی نقش خود گفت: نقشی که بازی کردم، یک بیمار روانی است که لحظاتی از آن دل آدم را به درد میآورد. من همیشه تلاش میکنم با تکنیکهای مختلف به شخصیت نزدیک شوم، اما دوست داشتم که کاراکترها ابعاد بیشتری داشته باشند. متأسفانه محدودیت لوکیشن باعث شد که همه چیز در فضای خانه خلاصه شود.
🔹 بابک همچنین اضافه کرد که علاقهمند به بازی در نقشهای کمدی است و از حضور در چنین ژانری استقبال میکند.
جمعبندی
روز دوم جشنواره فیلم فجر چهل و سوم، آثار متنوعی را به نمایش گذاشت که برخی با روایتهای ضعیف و برخی با جسارت در انتخاب سوژه، توجهها را جلب کردند. اما همچنان چالشهای بزرگی همچون ضعف فیلمنامه و تکرار کلیشهها، در سینمای ایران به چشم میخورد.