آقای رییس جمهور این مردم مستحق این همه جفا از ناحیه شما نبودند. حال و روز مردم خوب نیست. اوضاع روحی ایشان آشفته و بهم ریخته است. خانواده ها شرمنده فرزندانشان هستند. از روی آنان خجالت می کشند. صورتشان را با سیلی سرخ نگهداشته اند تا شاید از جناب عالی و دولت فخیمه تان آبی گرم شود و فرجی برای رفاه و آسایش آنان و اقتصاد فشل جامعه حاصل شود. الحمدلله شما در این زمینه تنها نیستید که با اعصاب مردم بازی می کنید، معاون اول و رییس دفتر جناب عالی هم گاهی اوقات با سخنان خود و بیانات گوهربارشان روح مردم را خراش می دهند که گویی در این جامعه زندگی نمی کنند و مثل مردم در زیر فشار اقتصادی نیستند که حقیقتا باید اعتراف کرد نیستند و مثل مردم زندگی نمی کنند که اگر می کردند از بیان سخنان نامعقول، نسنجیده و گزنده پرهیز می نمودند. این اظهارات تأسف بار نشان می دهد که جناب عالی و دولتمردان شما چقدر با واقعیت های جامعه و زندگی این مردم در جامعه فاصله دارند.
سال99 روبه پایان است و کمراین مردم زیر بار فشار اقتصادی ناشی از مدیریت غلط شما در اتخاذ شیوه های ناصواب و شکست خورده سیاست های اقتصادی تان خم شده است و همچنان شما دست از شعارهای پوچ و خالی خودتان برنداشته و برنمی دارید و باز مدعی هستید؛ «امروز هم اقتصاد ما بهتر میچرخد هم سانتریفیوژها»! عجبا از این همه اعتماد بنفس و این همه بی اعتنایی به واقعیات جامعه! انصاف هم خوب چیزی است رییس جمهور محترم.
چرا با مردم آگاه، اکابری برخورد میکنید و چرا احساس می کنید مردم به شما نمی خندند و هرچه از اندیشه خام شما تراوش می شود و بر زبان جاری می گردد، مردم آن ها را باور می کنند؟ ساده انگاری هم حدی دارد. تمسخر مردم و بازی کردن با احساسات و روح روان مردم تاوان دارد. سکوت مردم و نجابت مردم را به پای رضایتمندی از دولت خود به حساب نیاورید.
از کاخ تشریفاتی و اشرافی خود خارج شوید و لااقل مانند برخی شاهان چون شاه عباس صفوی با لباس مبدل میان مردم بیایید ببینید مردم در اجتماع و در مجامعی که حاضرند در باره شما و دولت محترمتان چه میگویند. شما را از خود نمی دانند. اعتقادی به شما ندارند. لحظه شماری می کنند دوران باقی مانده مسئولیت شما هرچه زودتر تمام شود تا نفسی راحت بکشند و با آمارهای دروغین شما که کشور را گل و بلبل نشان دهد خداحافظی نمایند.
دوران 8 ساله مسئولیت شما برای مردم مبارک نبوده و هر ساعتش مردم را با فشارهای روحی و روانی؛ رنج داده، اذیت کرده و آزار رسانده است. این همه ناامیدی در خانواده ها و جوانان روشنفکر تحصیلکرده که نه توانسته و نه می توانند به آینده امیدوار باشند محصول 8 سال حاکمیت پر از اشتباه شما در عرصه های فرهنگی، سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، آموزشی و بهداشتی- درمانی بوده است.
این جوانان نه شغلی دارند، نه حق انتخابی دارند، نه ازدواج کرده اند تا بتوانند کانون گرم خانواده را تشکیل دهند و از یک زندگی آبرومند که شایسته جوان ایرانی است برخوردار باشند؛ من به عنوان یک ایرانی که مدافع انقلاب بوده و هستم، به خاطر عملکرد ناموفق و بسیار ضعیف دولت شما که همه شعارهایش پوچ و بی اساس و عاری از منطق از آب درآمد، شرمنده و سرافکنده هستم و نمی دانم چگونه باید از این سرمایههای خسته، بریده و ناامید عذرخواهی کنم که عذرخواهی نیز دردی از ایشان دوا نمی کند چرا که زمان را باخته و فرصت دوران جوانی را که دوران نشاط، شادابی، طراوت، رشد و پیشرفت است را نیز از کف داده اند. بهتراست بگویم این شرایط را برای ایشان به گونه ای مدیریت ناکارآمد نالایق رقم زده اند که همه استعدادهای آنان یکجا برباد رفته است! مسئول این سرمایه سوزی کیست؟ چه کسی پاسخگوی این خسارت جبران ناپذیر است که بر کرده جامعه تحمیل کرده است؟ رییس جمهور و دولت اصلاحات تدبیر و امید پاسخ دهند با این سرمایه ها و استعدادها چه کرده اند و چرا جوانان را نسبت به توانمندی حکومت اسلامی در حل مشکلات آنان بدبین نموده اند؟ شاید این پاسخ در این شرایط دردی را دوا نکند اما می تواند به مصداق این ضرب المثل ایرانی؛ جلوی ضرر را از هرکجا بگیریم نفع است و برنده ام، فرصت جبران را برای ادامه مسیر صحیح و درست فراهم سازد.
آقای رییس جمهور در آستانه سال 1400 قرار داریم؛ این مردم سال 1399 را با تلخی ها و مرارت ها در شرایطی تمام خواهند نمود پشت سر خواهند گذاشت که از مدیریت ناکارآمد جناب عالی چیزی جز رکود اقتصادی و تورم بیسابقه و افسارگریخته برای ایشان حاصلی نداشته است به طور مثال؛ گرانی مسکن، گرانی خودرو، نوسانات شدید قیمت ارز، کاهش ارزش پول ملی، تعطیلی کارخانجات و کارگاههای تولیدی کارآفرین، کاهش قدرت خرید مردم، نرخ شوک آور تورم بالای 50 درصد و قس علهذا...
آقای رییس جمهور با این عملکرد درخشان و کارنامه پربار و مشعشع؛ چه بلایی بر سر اقتصاد این کشور آورده اید، یادم است جناب عالی در انتقاد از کارنامه اقتصادی دولت دهم، اظهار داشتید«ملاک تورم جیب مردم است» آیا منصف هستید در باره کارنامه اقتصادی دولت خود همین سخن و نگاه را جاری و ساری بدانید و بلکه بیشتر بر تخریب آن صحه گذارید؟ با این مردم چه کرده اید که از شما روی گردان هستند و شماره معکوس را برای پایان کا ر جناب عالی و دولت شما روشن و کلید زده اند. این همه اتفاق نظر در بین مردم برای پایان کار دولت شما بی سابقه و کم نظیر است.
ای کاش قدر مردم را می دانستید و در بین مردم و با مردم زندگی می کردید و در جهت حقوق و رفاه ایشان گام های مؤثر و تأثیرگذاری را بر می داشتید تا در خاطرات خوش این مردم درخشان می ماندید.
ای کاش دغدغه رهبر معظم انقلاب را در خصوص وضع معیشت مردم که خوب نیست جدی می گرفتید و مردم و ایشان را از این غصه بزرگ که غصه کمی هم به نظر نمیرسد خلاصی میبخشیدید. آری رهبر معظم انقلاب اسلامی در روز جمعه 16 اسفند ماه سال جاری به مناسبت روز درختکاری بیاناتی پیرامون وضعیت اقتصادی و معیشتی مردم داشتند که اظهار نمودند: «متأسفانه امروز وضع معیشت مردم خوب نیست؛ این غصه بزرگی است برای ما. گرانیها زیاد است؛ شما ملاحظه کنید شب عید، قیمت میوه و مانند اینها خیلی گران است؛ میوه فراوان اما قیمتها بسیار بالا. متأسفانه [سود حاصل از] این قیمتها به جیب باغدار هم نمیرود که ما مثلا بگوییم یک قشر زحمتکشی یک سودی میبرند؛ نه، متأسفانه این سود را دلالها و واسطهها و این دستهای وسط و سودجو میبرند و به باغدار چیزی نمیرسد، به مردم هم که ضرر میرسد؛ بنابراین بایستی مسئولین محترم این مشکل معیشتی مردم و مشکل گرانی را هم حل کنند. و این ممکن است، راهحل دارد؛ بنده در جلسات متعدد این را تذکر دادهام و نظرات و راهحلهایی که کارشناسان در این زمینه گفتهاند، مطرح کردهایم و بیان کردهایم؛ راهحل دارد؛ انشاءالله که بتوانند اینها را انجام بدهند.»
نگارنده امیدوار است هرچه سریع تر به دغدغه رهبر انقلاب برای معیشت مردم توجه گردد و این موضوع به طور جد مورد واکاوی قرار گیرد تا معیشت فدا و قربانی ناکارآمدی دولتِ اصلاحاتِ تدبیر و امید نگردد.
دکتر اسدالله افشار