شب گذشته آقای احمد جهان بزرگی با حضور در برنامه زاویه شبکه ۴ مطالبی راجع به آقای روحانی بیان کرد که سخیف بودن ادبیات آن هیچ نسبتی با اندیشه ورزی و گفتوگو ندارد.
اگرچه ادبیات آقای روحانی هم در برخی از سخنرانیها و نشستهای خود نه تنها چیزی از این ادبیات کم ندارد، بلکه بعضاً بدتر هم هست اما این مساله هیچ توجیهی برای برخورد مشابه ایجاد نمیکند.
ادبیات زشت نه تنها هیچ نسبتی با نقد ندارد، بلکه باب نقد و گفتوگو را مسدود می کند و ضمن آنکه «فی نفسه» غلط و غیر قابل دفاع است، به لحاظ «کارکردی» هم طرف مقابل را با تمام ضعفهایش در موقعیت مظلوم قرار میدهد و از همه مهمتر اقدامی ناجوانمردانه علیه منتقدان واقعی و متین است.
برنامه زاویه با اجرای آقای حبیب ازغدی به منظور گفتوگوی اندیشهای و عمیقتر درباره مسائل روز پخش میشود و اگرچه مثل هر برنامهای قابل نقد است، اما مزیتهای قابل توجهی هم دارد و رفتارهای اینچنینی میهمان ظلم به برنامه هم محسوب میشود.
چه آنکه جامعه سیاسی و صداوسیما به وجود برنامههایی که به توسعه گفتوگو و تضارب اندیشهها بپردازد نیاز جدی دارد.
