آمارهای رسمی اعلام کردهاند که حدود 60 میلیون نفر یا 75 درصد ایرانیها محتاج انواع یارانه هستند و البته پرداخت این یارانهها اقتصاد کشور را به ورطه سیکل معیوبی انداختهاست که هرروز فقر را بیشتر و بیشتر میکند.
به گزارش میار؛ یارانه نقدی، یارانه معیشتی و حالا کالابرگ معیشتی مجموع یارانههایی است که دولت به خانوادههای ایرانی میپردازد که از این میان 45 هزار و 500 تومان یارانه نقدی و 55 هزار تومان یارانه معیشتی است و بنا شده که 60 هزار تومان دیگر به مجموع این یارانهها اضافه شود.
به این ترتیب مجموع یارانه پرداختی به هر نفر مشمول، تقریبا به 160 هزار و 500 تومان میرسد. 160 هزار تومانی که در واقع حالا فقط به اندازه 5-6 دلار ارزش دارد اما دولت برای همین 5-6 دلار ناقابل، هزینه سنگینی به اقتصاد و معیشت خانوادهها وارد میکند.
یارانه مردم معادل 58 درصد درآمد مالیاتی
مهدی قمصریان، سخنگوی سازمان برنامه و بودجه در روز پایانی سال 98 توییت کرد که بیشتر از 53 هزار و 800 میلیارد تومان بابت پرداخت یارانه نقدی و کمک معیشتی هزینه شدهاست.
از آن سمت مجلس برای 6 ماه دوم سال، 30 هزار میلیارد تومان در بودجه 99 در نظر گرفته تا کمک هزینه خرید غذا به 60 میلیون نفر پرداخت شود. اگر این رقم را برای یکسال در نظر بگیریم متوجه میشویم که کمک هزینه غذا هم سالانه حدود 60 هزار میلیارد تومان یارانه جدید به دولت تحمیل میکند و به این ترتیب ناچار است که سالانه رقمی حدود 114 هزار میلیارد تومان یارانه بدهد.
دولت در بودجه 99 پیش بینی کردهاست که 195 هزار میلیارد تومان مالیات بگیرد و به این ترتیب دولت رقمی حدود 58 درصد مالیاتی را که دریافت میکند به جای توسعه زیرساختهای اقتصادی و شغلی، صرف پرداخت یارانه میکند.
ارزش یارانه معادل 4 سفر با اسنپ و تپسی
این رقم سنگین یارانه در شرایطی پرداخت میشود که سقوط ارزش پول، موجب شدهاست که این یارانهها گرهای از کار خانوادههای ایرانی باز نکند. در حال حاضر قیمت هرکیلوگرم گوشت گوساله بین 70 تا 80 هزار تومان و قیمت هر شانه تخم مرغ بین 38 تا 40 هزار تومان است و هر فرد با مجموع این یارانه میتواند ماهانه دو کیلوگرم گوشت یا 4 شانه تخم مرغ بخرد و یا اینکه 3-4 سفر با تاکسیهای اینترنتی داشته باشد!
مخاطبانی هم با اشاره به ارزش نازل یارانههای پرداختی، نسبت به سیاستهای اقتصادی کشور انتقاد کرده اند. در ادامه برخی از این نظرات را میخوانید.
«ما حاضریم شما رفراندوم بگذارید برای تمام یارانه بگیران و بگویند حاضر هستید تمام یارانه شما را بگیریم و قیمت به ۵ سال قبل برگردد؟ همه موافقند. چرا؟ چون سود آن بیشتر است. شما مردم را ناشی فرض کردید»
« دو دلار میدین جنسها ده برابر شده…»
«به آقایون مسئول بگین 60 هزار تومان به خودشون میدیم که برن بازار و ببینیم چطور خرید میکنند؟»
«نه فقط گرونی شده که خیلی از اجناس دیگه در بازار نیست. این چطور مدیریت اقتصاده؟»
«از وقتی یارانه دادین روزگار مردم سیاه شد»
نقش یارانه در گرانی
نکته قابل تامل ماجرا نقشی است که این یارانهها در گرانیهای بیشتر ایفا میکند. مرکز پژوهشهای مجلس در گزارشی سعی کرد که این اتفاق را با استناد به اعداد و ارقام نشان دهد.
بر اساس این گزارش، سیاستهای نادرست پولی باعث شدهاست که در دو سال گذشته قیمت کالاهای اساسی جهش قیمت داشته باشند و منجر به افزایش نرخ فقر شوند.
این در حالی است که دولت از سال 97 یارانه دلاری به واردکنندگان کالاهای اساسی پرداخته و قیمت کالاهای اساسی نه تنها کاهش نداشتهاست که آثار تورمی آن به تمام مردم ایران تحمیل شدهاست.
در گزارشی که کارشناسان مرکز پژوهشهای مجلس آماده کردهاند، آمدهاست که در 5 ماه اول سال 99 حدود 4 میلیارد دلار با نرخ ترجیحی، کالا وارد کشور شدهاست. این در حالی است که درآمد ارزی دولت از محل صادرات نفت براساس آمار اعلام شده توسط بانک مرکزی 700 میلیون دلار بوده و به بیان دیگر به نظر میرسد حدود 3/3 میلیارد دلار ارز ترجیحی (4200 تومانی) از محل ذخایر بانک مرکزی تامین شدهاست.
در صورتی که بانک مرکزی برای تامین ذخایر ارزی خود اقدام به تامین ارز از دست رفته کند، برای تامین این ارز مجبور به خرید ارز از بازار نیما و در نتیجه افزایش 15 درصدی پایه پولی به میزان حدود 50 هزار میلیارد تومان است.
به بیان صریحتر، سیاستی که با هدف تثبیت قیمت کالاهای اساسی اجرا میشود، صرفنظر از میزان تحقق اهداف، منجر به افزایش قابلتوجه پایه پولی، نقدینگی و در نهایت تورم شدهاست.
منبع:تجارتنیوز