۶ قدرت جهانی (آمریکا، انگلیس، روسیه، چین، آلمان، فرانسه) پس از دو دهه مذاکرات در نهایت با دولت روحانی؛ به توافق رسیده تا حقوق هسته ای ایران را به رسمیت شناسند و تحریمهای جهانی علیه ایران را ملغی نمایند و این دولت نیز برای اعتماد سازی در مقابل تعهداتی را بر عهده گرفت که آسیب های جبران ناپذیری را به صنعت هسته ای کشور وارد ساخت . خروج آمریکا از این توافق مهم بین المللی( 18اردیبهشت 1397) تمام معادلات را بر هم زد.
سه کشور اروپایی بعد از خروج آمریکا انفعالی عمل کرده و هیچ کار مفیدی در راستای تعهدات برجامی خود تا به امروز انجام نداده اند و تنها حرف های بی پشتوانه و بیهوده و صدتا یه غاززده و فرصتها را از ایران گرفته و به نفع آمریکا زمان را به پیش برده اند.
امروز و پس از 5 سال جناب روحانی و دستگاه دیپلماسی تازه دریافته اند که آمریکا قابل اعتماد نبوده و نباید با خوش بینی و خوش خیالی به این کشور استکباری دل خوش می نمودند و گول لبخند زیبای آنان را میخوردند! و چه دیر حضرات متوجه آن گشته اما چه سود که زمان را با فرصت هایی که می توانست ایران را در شرایط ایده آلی در سطوح بین المللی قرار دهد از دست داده اند و تنها آه و حسرت آن نه از زبانشان که از عمق جانشان شنیده می شود و ای کاش شجاعت داشتند و با اعتراف و از روی خضوع به اشتباه راهبردی خود از این ملت نجیب و با حیا پوزش می خواستند و طلب عفو و گذشت می نمودند! ای کاش ای کاش...نتیجه این 5 سال؛ شرایط بسیار بداقتصادی و معیشتی امروز مردم ایران است که با روح و روان این ملت بازی شده و هر روز هم اوضاع جامعه آشفتهتر از گذشته می شود و این کشور و این مردم فریاد رسی را برای خود نمی یابند.
ای کاش در کشور انقلابی ایران که رهبر معظم انقلاب همچنان افتخار مینماید انقلابی است با فرصت سوزانی که جامعه و مردم را به فلاکت کشانده و بهبود اوضاع اقتصادی و رفاه عمومی را به رجام گره زدند و استعداد، توان، پتانسیل و ظرفیت های داخلی را نادیده گرفتند و برخنده دشمنان ستیزه جو دل بستند؛ انقلابی برخورد شود و به قصور و تقصیر آنان و به افراط و تفریط ایشان انقلابی رسیدگی شود.
هرگاه هرآگاه هوشیاری و هر منتقد دلسوزی لب به انتقاد گشود و در طی این 5سال به شیوه راهبردی جناب روحانی و دستگاه دیپلماسی حضرتش در زمینه توافق برجام، سخنی گفت و نقدی زد نه آن که استقبالی نشد بلکه آماج بدترین و زشت ترین الفاظ قرار گرفتند و مفتخر به دریافت نشان هایی - از سوی شخص روحانی که باید کانون ادب و اخلاق در سطح عالی باشد- شدند؛ این نشان ها را مرور میکنیم: «بیسواد، بیشناسنامه، مزدور، کاسب تحریم، کودکصفت، حسود، بزدل، ترسو، جیببر، بیقانون، مستضعف فکری، بیکار، متوهم، غوطهور در فساد، سوءاستفادهگر، خرابکار، عقبمانده، تازه به دوران رسیده، عصرحجری، هوچیباز، منفیباف، یأسآفرین، ناشکر، باید به جهنم بروند، انقلابیون نفهم!، یک مشت لات! و...»!
البته از این گونه افاضات از شخص رییس جمهورمحترم در حق منتقدان و آگاهان، بسیار بیان شده است که صاحب این قلم شرم دارد مابقی این درافشانی ها را در این مکتوب یادآور شود و ساحت قلم و محضر خوانندگان را به هجویات آلوده سازد.
مدعیان و حامیان توافق برجام که 5 سال گذشته این معاهده بین المللی را فتح الفتوح و بزرگترین دستاورد تاریخ سیاسی ایران می دانستند و می گفتند با این پیروزی بزرگ سیاسی؛ قدرت های جهانی در برابر اراده ملت ایران زانو زده و تسلیم شده اند و تمام تحریم ها ترک برداشته و فرو خواهد ریخت و با این توافق هم چرخ سانتریفوژها خواهد چرخید و هم زندگی مردم!
حضرات صادقانه و بدون لکنت پاسخ دهند؛ آیا واقعا زندگی مردم، وضعیت اقتصادی، رفاهی، معیشتی، بهداشتی و فرهنگی مردم بهبود یافته است؟ اوضاع اسفبار سیاست های غلط اقتصادی دولت اصلاحات تدبیر و امید، نفس مردم را بریده و به شماره انداخته است. این سیاست ها و تصمیمات غلط اگر چه بی ربط با تشدید تحریم ها و ماجرای8 ماه اخیر ویروس کرونا نمی باشد اما همه این مشکلات، نباید به گردن این دوعامل انداخته شود؛ بی لیاقتی، بی تدبیری و ناکارآمدی، بارزترین مشخصه دوران بلبشویی این روزهای سیاه، تلخ و غم انگیز مردم ایران به واسطه سوءمدیریت رییس جمهورمحترم است که سبب بروز شدیدترین تکانههای تورمی در اقتصاد کشور، تشدید مشکلات و بحران های اقتصادی از جمله افزایش بی رویه قیمت دلار، سکه، مسکن و کاهش ارزش پول ملی گشته است. باید به جناب روحانی و دولت فخیمه ایشان تبریک گفت که توانسته اند در 7 سال گذشته مردم را فقیر ترکنند، امید آنان را برای داشتن یک زندگی شرافتمدانه تا رسیدن به رفاه و آسایش ناامید سازند، و موجبات رشد رشوه، اختلاس، فساد را در مسابقه مدیران کشور سر و سامان دهند و در تراز رتبه جهانی، جایگاه ویژه ای را دست و پا نمایند!
آری نتیجه 5سال دل بستن به بیگانه و غافل شدن از استعدادها و ظرفیت های داخلی آن شد که امروز کشور و مردم در شرایط سخت بحرانی اقتصادی قرار گرفتهاند و باید اذعان نمود؛ همه هنر جناب رییس جمهور و همت کابینه محترمشان بر این امر استوار گشته تا مردم و کشور را به خاک سیاه نشانند!
جناب ایشان و وزراء وی چه می دانند اجاره نشینی چیست؟ مسکن قیمتش شود متری 100میلیون مهم نیست؟ مردم ندارند بخورند؛ مهم نیست؟ بمیرند مهم نیست؟ نان ندارند، بهداشت ندارند، رفاه ندارند، آسایش ندارند، پول ندارند، لباس ندارند، شغل ندارند مهم نیست؟ دلار بشود 50هزارتومان مهم نیست؟ پس مهم چیست؛ مهم این حضرات هستند با حقوق های نجومی و گرین کارت هایشان و حساب های انباشته شده از ریال و دلارشان، و خانه های 1000 و 2000متری ایشان در شمال شهر و ویلاهایشان در لواسانات و شهرهای شمالی و مناطق خوش آب و هوای ایران!
چرا جناب روحانی و مسئولان عالیرتبه کشوری شفاف حقوق و اموال خودشان را به پیشگاه ملت عرضه نمیکنند و صادقانه نمی گویند کجا و در چه محلاتی مسکن گزیده اند؟ واقعا این حضرات که به وسیله مردم به جایگاهی رسیده اند از چه نگران هستند و چرا از شفاف نشان دادن امور خود هراسان می باشند؟
رک و صریح بگویم سر خود کلاه نگذاریم حضرات شیفتگان خدمت؛ تشنگان قدرت و مال اندوز شده اند، مست قدرت و ثروت شده اند! حضرات مایه ننگ انقلاب هستند و باعث سرافکندگی ملت، دین و رهبری. حکومت علی کجا چنین مدیران نالایقی را تحمل می نمود. امام علی(ع) هیچگاه با چنین انسانهای جاه طلب؛ آبش در یک جوب نرفت، و از سوی دیگر هیچگاه زیاده خواهی آنان را نپذیرفت و اجازه نداد از اسم و رسم حکومتش با هر بهانه ای سوءاستفاده نمایند.

برجام بهانه ای شد تا برخی با انقلاب عقده گشایی کنند و ذات پنهان خود را بروز دهند و چهره یزیدی و ابوسفیانی آن ها شناخته شود. برجام؛ قدرت طلبان در سایه را از سایه خارج کرد و چهره خوارجی آنان را برملا، رسوا و افشاء نمود. از این نگاه برجام را باید مبارک دانست که دست این قبیل افراد سود جوی فرصت طلب را رو کرد تا ناشناخته باقی نمانند. مجلس یازدهم هم اگر ادعایی دارد باید این ادعا را ثابت کند که برای بزرگی این ملت به صحنه آمده و خودش از ریاستش گرفته تا سایر نمایندگان شفاف عمل نمایند و یاری گر و یاری رسان این مردم بی پناه غارت زده باشند. مردم حمایت گر می خواهند نه حرف و شعار. مردم توقع دارند نمایندگانشان مثل آنان و در میان ایشان زندگی کنند. اگر نماینده ای حقوق نجومی بگیرد او نیز سختی ها و مشکلات مردم را نخواهد فهمید. و اگر این مجلس بر این سبیل عمل کند باید فاتحه این مجلس را نیز خواند چون ازاین مجلس مدرس بعمل نخواهد آمد. مجلس انقلابی یازدهم مراقب باشد گرفتار حاشیه هایی چون دادن وام های کلان به نمایندگان، ماشین دنا پلاس، واکسن آنفلونزا و... نگردد.
به مجلسیان می گویم مردم را که ولی نعمت هستند دریابید. این مردم شایسته خدمت هستند و بهترین خدمت بهبود اوضاع اقتصادی، معیشتی، رفاهی، بهداشتی و فرهنگی آنان است. مجلس فکری به حال افزایش قیمت های افسارگسیخته (مسکن، ارز و دلار، سکه) نماید که زندگی مردم را فلج نموده است. دولت که عنان کار از دستش خارج شده است و مردم را موعظه می کند و می گوید مسبب این همه مشکلات در کشور، آمریکا است و مردم از ما چیزی نخواهند و آمریکا و کاخ سفید را لعن و نفرین کنند! بیچاره ملت که 7سال است با انتخاب روحانی چه تاوانی را داده و حالا هم حق مطالبه گری از منتخب خود را ندارد باید تا پایان دوره ایشان که مرداد ماه 1400 می باشد بسوزد و بسازد و دم بر نیاورد که ممکن است گره به ابروی مبارک حضرتش افتد و گردی بر دامن شریفشان نشیند؛ پس بهتر آن است با توجه به آدرسی که دادهاند این مطالبه گری همراه با لعن و نفرین از کاخ سفید صورت پذیرد تا شاید هم آلام ملت قدری التیام یابد و هم به توصیه رییس جمهور عمل شده باشد.
مجلس یازدهم بداند از این دولت مستأصل که دولت مستعجل و رو به قبله است دیگر کاری بر نمی آید؛ بنابراین ضرورت ایجاب می نماید مجلسیان با استفاده از ابزارهای قانونی، در دفاع و حمایت از مطالبات و خواسته های به حق مردم همت کنند و با قصور و تقصیردولت ناکارآمد برخورد نمایند که زندگی را بعد از 5 سال که از توافق برجام می گذرد بر مردم در همه زمینه های تلخ نموده است! کوتاهی مجلس یازدهم در این زمینه نابخشودنی و در تاریخ ماندگار خواهد شد. دولت که با مردم نیست، شما با مردم پیوند خورده و دل ایشان را شاد نمایید.
دکتر اسدالله افشار