مهدی خسروی، اهل مریوان کردستان، عضو تیم ملی امید بوکس که برای گذران زندگی ناچار به کولبری است میگوید:
کولبری جان جوانان این سرزمین را میگیرد و مجبور میکند تا از اهدافشان دست بکشند.
از سن ۱۵ سالگی مشغول به کار سخت کولبری برای خرج زندگی و تحصیلم شدم. تا به حال از هیچ جا حمایت نشدم. کولبری شغلی نیست که بشود به آن دل بست. از فقر و اجبار نداری مجبورم.
هفتهای دو بار کولبری میکنیم. بوده که گاهی تمرین نکردم و به کولبری مشغول بودم. درآمد ما به وزن بار است و هرچه بار سنگینتری بیاوریم پول بیشتری میگیریم. برای هر کیلو بار، ۱۲ هزار تومن میگیریم. اگر ساعت ۲ شب برویم امکان دارد ۱۲ ظهر برگردیم.
من میخواهم خودم را در المپیک ببینم و اگر کسی نباشد حمایتم کند به جایی نمیرسم. رویای من المپیک است و به راهم ادامه میدهم.
