میلاد دخانچی:
«ما در زمان جشنواره سینمای انفعال را مطرح کردیم و وقتش است واژه جدیدی را جعل کنیم. ما ادعا کردیم سینما دارد فضای موجود را ترویج میکنم و پیشنهاد میکنم از مفهوم «پیشرو» استفاده کنیم و بپرسیم این فیلم پیشرو هست یا ارتجاعی و واپسگراست و ما را در وضعیت موجود نگاه میدارد. فیلم از منظر زیباییشناختی فیلم مهمی نیست و به فیلم تبدیل نمیشود. چیزی که فیلم نقد میکند یک وضعیت تاریخی است. فیلم میگوید ما در موقعیتی با هم بودیم و این همگرایی به دلایلی از بین رفت و این زخمها ایجاد شد.»
آرش خوشخو:
«من طرفدار فیلم نیستم اما از اینکه فیلم بعد از ۶ سال توقیف، بالاخره اکران شد، خوشحال شدم. اینکه این فیلم توقیف بوده است کاملا منطقی به نظر میرسد و اکران آن نشان دهنده روحیه دموکراتیک در جامعه ماست. دیدگاه منتقدانه فیلم نسبت به کل نظام کاملا واضح است. اصلا اینطور نیست که فیلمی که منتقد نظام است حتما رادیکال هم باشد. این فیلم، فیلم انفعال است. یک نوع همگرایی غیر ممکن در فیلم تعریف میشود.»
