شاید تاکنون چیزی دربارهی HTTP2 نشنیده باشید. HTTP2 جدیدترین بهروزرسانی HTTP است. این پروتکل جدید، مفاهیم جدیدی را تعریف میکند و بازدهی و سرعت برقراری ارتباط بین سرورها و اپلیکیشنها را افزایش میدهد.
HTTP2 چیست؟
پروتکل HTTP2، اولین بهروزرسانی عمدهی HTTP در طی ۱۵ سال است. استاندارد پروتکل قبلی، HTTP1.1 از سال ۱۹۹۷ در حال استفاده است و شامل ترکیبی از راهحلهای یکپارچه برای بهبود محدودیتهای HTTP میشود.
HTTP2 بر پروتکل SPDY (پرسرعت) بنا شده است. SPDY یک پروژهی آزمایشی متنباز است که توسط گوگل برای حل بعضی مشکلات و محدودیتهای HTTP1.1 آغاز شد.
IETF (کارگروه مهندسی اینترنت) تغییرات نسخهی دوم پروتکل انتقال ابرمتن را اینگونه توصیف کرده است:
HTTP2 امکان استفادهی بهینهتر از منابع شبکه را فراهم میکند و ازطریق فشردهسازی فیلد هدر و امکان مبادلهی همزمان در یک اتصال، تأخیر را کاهش میدهد.
درخواستها را اولویتبندی میکند و به درخواستهای مهمتر، سریعتر پاسخ میدهد؛ درنتیجه بازدهی افزایش مییابد.
HTTP2 امکان پردازش بهینهی پیغامها را ازطریق فریمبندی باینری پیغام فراهم میکند.
تعریف HTTP2 جایگزین دستورالعمل HTTP1.1 است؛ البته تنها جایگزین آن نیست. معنای HTTP در این تعریف ثابت است.
تا سال ۲۰۱۲، اغلب مرورگرهای مدرن و بسیاری از سایتهای محبوب (گوگل، توییتر، فیسبوک و ...) از SPDY پشتیبانی میکردند. با افزایش محبوبیت SPDY، کارگروه HTTP، بهروزرسانی استاندارد HTTP را آغاز کرد.
از این مرحله، SPDY به اساس و شاخهی آزمایشی امکانات جدید HTTP2 تبدیل شد. در همین زمان، بررسی بهبود جستوجو توسط SPDY به جریان افتاد و پیشنویس استاندارد نسخهی ۲ تهیه، تصویب و منتشر شد.
بسیاری از امکانات SPDY در HTTP2 به کار رفتند و گوگل در اوایل ۲۰۱۶ به پشتیبانی از پروتکل SPDY پایان داد و بهدنبال آن، اغلب مرورگرها از پشتیبانی این پروتکل دست کشیدند و ازآنجاکه جایگزین دیگری برای آن وجود نداشت، HTTP2 به استاندارد غیررسمی تبدیل شد.
