میار: مرد جواني که متهم است در خیابان مشیریه با ایجاد تصادف عمدی جان مرد آشنایی را گرفته است، ديروز صبح در دادگاه محاكمه شد
ساعت19:30بیستوچهارم آذرماه پارسال رهگذری هنگام عبور از خیابانی در مشیریه در جنوب شرق تهران چشمش به جسدی افتاد که پای درختی رها شده بود. موضوع به پلیس اطلاع داده شد و لحظاتی بعد مأموران به همراه قاضی سیدسجاد منافی آذر بازپرس ویژه قتل در محل حادثه حاضر شدند.
هنوزمشخص نبودکه قربانی به چه دلیل جانش را از دست داده اما آثار ضرب و جرح روی صورت و بدنش دیده میشد. مأموران در بازرسی جیبهای قربانی سوئیچ خودروی مزدا3 را پیدا کردند که وقتی دزدگیر آن را بهصدا درآوردند، خودرو را در نزدیکی محل کشف جسد پیدا کردند. خودرو در کنار خیابان پارک شده بود.
کارآگاهان در ادامه به تحقیق از مردی که آن حوالی مغازه داشت پرداختند و پی بردند که قربانی بر اثر تصادف جان باخته است. در ادامه و با بررسی تصاویر دوربین مداربستهای در آن حوالی مشخص شد راننده خودرویی با قربانی تصادف و پس از آن فرار کرده است. با مشخص شدن شماره پلاک خودرو، این مرد که جوانی 21ساله بود دستگیر شد و در بازجوییها راز تصادف را فاش کرد.
او گفت: مقتول در کار ساختوساز ساختمان بود. او 13سال پیش ملک پدریام را خرید تا آن را بکوبد و آپارتمان بسازد اما از همان زمان با پدرم اختلاف مالی پیدا کردند. درگیری آنها سالهاست که ادامه دارد تا اینکه تصمیم گرفتم از او انتقام بگیرم. روز حادثه مقابل محل کار مقتول رفتم و به تعقیب وی پرداختم. پس از آن در فرصتی مناسب، به سمت او رفتم و با ماشینم به او کوبیدم تا از او انتقام بگیرم اما فکرش را نمیکردم که جانش را از دست بدهد و قصدم تنها زخمي كردن او بود.
این متهم پس از اعتراف به جنایت، به همراه قاضی جنایی و تیم تجسس راهی محل حادثه شد و به بازسازی صحنه قتل پرداخت. وی درحالیکه بهشدت پشیمان بود میگفت هرگز قصد کشتن مقتول را نداشته است. او پس از بازسازی صحنه جنایت با دستور قاضی روانه زندان شد تا اينكه تا با صدور كيفرخواست عليه متهم، روز گذشته متهم در جايگاه محاكمه در برابر قضات شعبه هشتم دادگاه كيفري يك استان تهران ايستاد.
در اين جلسه كه به رياست قاضي حشمت الله توكلي و مستشاري قاضي حسن محمدي برگزار شده بود اولياي دم درخواست قصاص متهم را كردند و در ادامه متهم رديف اول در جايگاه محاكمه قرار گرفت و گفت: من قاتل نيستم و آن روز نيز به صورت تصادفي مرحوم را زير گرفتم. او در كار املاك بود و 13 سال بود كه ما را علاف كرده بود. واقعا اذيتم ميكرد تا اينكه بالاخره تصميم گرفتم خانهاش را پيدا كنم و با او در اين رابطه صحبت كنم. وقتي او را تحت تعقيب قرار دادم به يكباره از ماشينش پياده شد و من كه متوجه اين موضوع نشده بودم و سرعتم زياد بود به او برخورد كردم. من قاتل نيستم و اتهام قتل عمدي را نيز قبول ندارم. آن اعترافات اوليه نيز تماما زير فشار بازجويي بودهام.
متهم رديف دوم نيز با انكار اتهام در ادامه صحبتهاي متهم رديف اول افزود: من قصد قتل نداشتم و با مقتول نيز دوست بودم و حتي در مراسم ختم او نيز شركت كردم. من از نيت متهم نيز خبري نداشتم و اصلا فكر نميكردم كه قرار است چنين اتفاقي رخ بدهد. او به من گفته بود بيا با هم بيرون برويم و من هيچ كاره هستم.
در انتهاي رسيدگي به اين پرونده قضات شعبه هشتم دادگاه كيفري وارد شور شدند تا براي تعيين سرنوشت متهم تصميم گيري كنند.