در حالیکه مدرکی که نشان دهد فرانک به مدت یک ماه در بیمارستان بستری بوده است از سوی وی ارائه نشد پلیس به اظهارات این دختر مشکوک شد و از او خواست دلایلی را برای اثبات ادعایش مطرح کند اما فرانک نتوانست مدارک محکمه پسندی ارائه دهد.
با تکمیل تحقیقات ،پلیس دریافت فرانک از مدتی قبل با یکی از پسران آزارگر به نام ساسان در ارتباط بوده است .به این ترتیب با شماره تلفنی که دختر جوان ارائه داد ساسان بازداشت شد .با دستگیری وی چهار دوست دیگرش نیز ردیابی و بازداشت شدند اما همگی اظهارات دختر جوان را انکار کردند و گفتند هرگز او را ندیده و آزار نداده اند .وقتی روشن شد ساسان از یک سال قبل با دختر جوان رابطه پنهانی داشته و وی را آزار داده است فرضیه انتقامجویی از سوی دختر جوان قوت گرفت . این ترتیب چهار متهم تبرئه شدند و ساسان در شعبه هشتم دادگاه کیفری یک استان تهران به ریاست قاضی توکلی و با حضور یک مستشار پای میز محاکمه ایستاد و گفت: قبول دارم با دختر جوان رابطه دوستانه داشتم و او چند بار به میل خودش به خانه ام آمد .اما من او را آزار ندادم. ولی چون رابطه دوستانه ام را با او به هم زدم به فکر انتقام جویی افتاد و از من و دوستانم شکایت کرد تا آبروی ما را ببرد.
با پایان جلسه قضات دادگاه با توجه به مدرک های موجود در پرونده، ساسان را از اتهام تجاوز به عنف تبرئه و وی را به 100 ضربه شلاق و یک سال تبعید به نیکشهر محکوم کردند. اما فرانک به این حکم اعتراض کرد. به این ترتیب پرونده در شعبه ۲۹ دیوان عالی کشور تحت رسیدگی موشکافانه قرار گرفت و قضات عالی رتبه دیوان عالی کشور حکم صادره را تایید کردند.