به گفته علی سرزعیم، معاون وزیر رفاه، دکتر نیلی در همان چهار سال اول هم پیشرو اقتصادی دولت نبود. برخلاف آن چه گفته میشد ما اطلاع داشتیم ایشان همان موقع هم نمیتوانست نظراتش را پیش ببرد. حرف ما به ایشان این بود که وقتی موثر نیستید و حرفتان خریدار ندارد چرا جدا نمیشوید؟ من خودم سال ۹۵ با ناراحتی به ایشان گفتم وقتی تاثیرگذار نیستید و دیگران تاثیرگذارند چرا میمانید؟ فکر نمیکنید همه تبعات بد و بدنامیها دامن گیر شما خواهد شد و حتی به شاگردان شما و همفکرانتان خواهد رسید؟ استدلال ایشان این بود که حتی اگر بتوان ذرهای تاثیر مثبت گذاشت اخلاقی است که ماند و لو ناامیدانه تلاش کرد تا برای کشور تاثیر مثبت گذاشت حتی اگر به طور فردی آسیب دید.
معاون وزیر رفاه میگوید: همه مسئولیتها دست آقای طیب نیا، نوبخت و سیف بود. تصمیمات را اینها میگرفتند. انتصابات را اینها انجام میدادند. خرجها را هم آنها میکردند. قدرت دست آنها بود. دکتر نیلی فقط یک موسسه نیاوران با ۳۰-۴۰ پژوهشگر داشته و یک دسترسی هر از چندگاهی به گوش رئیس جمهور. آیا این تضمین میکند که کل تصمیم گیریها با او باشد؟ یا کسانی که پیوسته پیش رئیس جمهور بودند و در شوراهای تصمیم گیری تصمیم میگرفتند و انتصابات را انجام دادند و منابع را در جهت سیاستهایشان تخصیص میدادند؟ واقعا منطقی است که سهم تک تک آقایان طیب نیا، نوبخت، سیف و حتی نهاوندیان را با دکتر نیلی برابر بدانیم؟
به گفته سرزعیم، در چند سال اخیر دولت نه تنها احساس نکرد که شرایط سختی را پیشرو داریم که متاسفانه عقبتر از جامعه هم بود. این خیلی بد است که توده مردمی که درس نخوانده اند و سواد اقتصادی ندارند فهمیدند نرخ ارز ماندگار نیست و با کارت ملی میرفتند ارز ارزان میخریدند؛ اما خود سیاستگذار این را متوجه نمیشد. این برای دولت قابل بخشش نیست که توده مردم و عوام تحلیل درستی داشته باشند، اما دولت به صورت سیستماتیک تحلیل غلط داشته باشد. به این ترتیب مشخص میشود که این تیم اقتصادی اشکال دارد. معلوم است که این ترتیبات باید اصلاح شود.
