میار: وقتی با ایشان تماس می گیرم تا درگذشت پدر بزرگوارشان را تسلیت عرض کنم بی درنگ او از مشکلاتمان می پرسد، پیگیر حالمان می شود و پیگیر روند حل مشکلاتمان می گردد که البته با توجه به شناختی که از شخصیت ایشان دارم، اصلا برایم غیر منتظره نیست. فرهاد تجویدی از آن جنس آدمهاییست که چه در کنارش باشی و چه حضورش را در کنار خود احساس کنی حالت خوش است. شخصیتی متعهد، با اخلاق، جذاب و البته استادی توانا.
شاید در دهه گذشته وقتی متولیان فرهنگی کشور راه حل برطرف شدن برخی مشکلات و آسیب های اجتماعی و فرهنگی را آشتی و آشنایی بیش از پيش مردم با تئاتر دانسته و با شعار "تئاتر برای همه"بودجه های فرهنگی را برای گسترش این مهم افزایش دادند، کمتر مدیرانی توانستند به این مهم دست پیدا کنند اما در این میان بودند اساتیدی که جدای از تمام این مديران، به صورت خودساخته و خود جوش دست به تحقق این مهم زدند که از آن جمله می توان به فرهاد تجویدی اشاره کرد. تجويدي که در سالهای قبل از دهه هشتاد به عنوان یک بازیگر در اذهان عمومی شناخته شده بود اینبار در قالب یک مربی و کارگردان حضور قدرتمندی را در عرصه تئاتر شروع کرده و بر خلاف سایر اهالی فن که برای تحقق تئاتر برای همه به سراغ جوانان و دانشجویان این رشته رفتند، او با جسارت و استادی تمام با همه اقشار جامعه و در هر سنی و هر رشته تحصیلی، شروع به تولید آثار نمایشی کردند.
در آثار نمایشی فرهاد تجویدی می توان بازگشت تئاتر را به بدنه اصلی خود، یعنی جامعه احساس کرد. جامعه ای که شاید پیش از این با توجه به مشکلات اقتصادی و شکاف های به وجود آمده در ذهن، تئاتر را یک تافته جدابافته و برای قشر مرفه می دانست.
جسارت فرهاد تجویدی در بکارگیری تمام اقشار جامعه و البته علاقمند و نه فقط دانشجویان این رشته، در صحنه ستودنی می باشد. نمایش هایی که ستایش هر بیننده ای را بر مي انگيزاند و شاید برای تماشاچیان غیر قابل باور باشد که بازیگران آن، نه از محصلین این رشته و نه از حرفه ای های اين رشته، بلکه فقط از علاقمندان این رشته می باشند.
امیر اجاقی
امیر اجاقی