سال 87 بود كه ماموران انتظامي در شرق تهران در جريان يك فقره نزاع منجر به قتل قرار گرفتند و سريعا براي انجام تحقيقات در محل وقوع جنايت حضور يافتند كه مشخص شد مرد جواني بر اثر درگيري با دو كارگر افغان كشته شده است. تحقيقات اوليه در محل آغاز شد و كارگر افغاني جواني كه بازداشت شده بود در اظهارات خود به مامور بازجوي پرونده گفت: امشب در خانه دوستم مهمان بودم كه به من گفت آشغال ها را ببر جلوي در بگذار. من نيز همين كار را كردم كه يكدفعه مرد همسايه با من درگير شد و مدتي با هم دعوا كرديم تا اينكه دوستم آمد ما را جدا كند اما يكدفعه درگيري شدت گرفت و نمي دانم چه شد كه دوستم اين مرد بيچاره ايراني را كشت.
با ثبت اين اعترافات در پرونده به زودي متهم به قتل نيز تحت بازجويي قرار گرفت و با تكميل اعترافات دوستش مدعي شد كه قتل ناخواسته بوده و از روي عمد چنين كاري را انجام نداده است. با تكميل پرونده و انجام بازسازي صحنه و صدور گواهي پزشكي قانوني در زمينه علت دقيق فوت، بالاخره متهم براي محاكمه به شعبه دوم دادگاه كيفري يك استان تهران فرستاده شد و با توجه به مدارك موجود در پرونده قضات او را به قصاص محكوم كردند.
با اين وجود متهم سعي و تلاش خود را كرد تا اينكه بعد از گذشته بيش از 10 سال، بالاخره اولياي دم مقتول از قاتل اعلام گذشت كردند و به اين صورت متهم هفته گذشته براي محاكمه از زندان به شعبه دوم دادگاه كيفري يك استان تهران آورده شد و با توجه به راي قضات به زودي از زندان آزاد خواهد شد چرا كه حبس قانوني خود را براي اتهام قتل عمدي تحمل كرده است.